De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  2. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  3. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  4. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  5. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  6. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  7. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  8. et graviter partim metuentes limina leti
  9. vivebant ferro privati parte virili,
  10. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  11. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  12. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  13. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  14. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  15. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  16. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  17. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  18. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  19. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  20. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  21. exibant silvis. languebant pleraque morbo
  22. et moriebantur. cum primis fida canum vis
  23. strata viis animam ponebat in omnibus aegre;
  24. extorquebat enim vitam vis morbida membris.
  25. incomitata rapi certabant funera vasta
  26. nec ratio remedii communis certa dabatur;
  27. nam quod ali dederat vitalis auras
  28. volvere in ore licere et caeli templa tueri,
  29. hoc aliis erat exitio letumque parabat.
  30. Illud in his rebus miserandum magnopere unum
  31. aerumnabile erat, quod ubi se quisque videbat
  32. implicitum morbo, morti damnatus ut esset,
  33. deficiens animo maesto cum corde iacebat,
  34. funera respectans animam amittebat ibidem.
  35. quippe etenim nullo cessabant tempore apisci
  36. ex aliis alios avidi contagia morbi,
  37. lanigeras tam quam pecudes et bucera saecla,
  38. idque vel in primis cumulabat funere funus
  39. nam qui cumque suos fugitabant visere ad aegros,
  40. vitai nimium cupidos mortisque timentis
  41. poenibat paulo post turpi morte malaque,
  42. desertos, opis expertis, incuria mactans.
  43. qui fuerant autem praesto, contagibus ibant