De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. inciderunt ipso venientes ore patente:
  2. insedabiliter sitis arida corpora mersans
  3. aequabat multum parvis umoribus imbrem.
  4. nec requies erat ulla mali: defessa iacebant
  5. corpora. mussabat tacito medicina timore,
  6. quippe patentia cum totiens ardentia morbis
  7. lumina versarent oculorum expertia somno.
  8. multaque praeterea mortis tum signa dabantur:
  9. perturbata animi mens in maerore metuque,
  10. triste supercilium, furiosus voltus et acer,
  11. sollicitae porro plenaeque sonoribus aures,
  12. creber spiritus aut ingens raroque coortus,
  13. sudorisque madens per collum splendidus umor,
  14. tenvia sputa minuta, croci contacta colore
  15. salsaque per fauces rauca vix edita tussi.
  16. in manibus vero nervi trahere et tremere artus
  17. a pedibusque minutatim succedere frigus
  18. non dubitabat. item ad supremum denique tempus
  19. conpressae nares, nasi primoris acumen
  20. tenve, cavati oculi, cava tempora, frigida pellis
  21. duraque in ore, iacens rictu, frons tenta manebat.
  22. nec nimio rigida post artus morte iacebant.
  23. octavoque fere candenti lumine solis
  24. aut etiam nona reddebant lampade vitam.
  25. quorum siquis, ut est, vitarat funera leti,
  26. ulceribus taetris et nigra proluvie alvi
  27. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  28. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  29. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  30. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  31. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  32. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  33. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  34. et graviter partim metuentes limina leti
  35. vivebant ferro privati parte virili,
  36. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  37. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  38. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  39. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  40. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  41. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  42. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  43. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  44. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  45. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  46. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  47. exibant silvis. languebant pleraque morbo
  48. et moriebantur. cum primis fida canum vis
  49. strata viis animam ponebat in omnibus aegre;
  50. extorquebat enim vitam vis morbida membris.
  51. incomitata rapi certabant funera vasta
  52. nec ratio remedii communis certa dabatur;
  53. nam quod ali dederat vitalis auras
  54. volvere in ore licere et caeli templa tueri,
  55. hoc aliis erat exitio letumque parabat.
  56. Illud in his rebus miserandum magnopere unum