De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. adsidue comes et gemitu commixta querella,
  2. singultusque frequens noctem per saepe diemque
  3. corripere adsidue nervos et membra coactans
  4. dissoluebat eos, defessos ante, fatigans.
  5. nec nimio cuiquam posses ardore tueri
  6. corporis in summo summam fervescere partem,
  7. sed potius tepidum manibus proponere tactum
  8. et simul ulceribus quasi inustis omne rubere
  9. corpus, ut est per membra sacer dum diditur ignis.
  10. intima pars hominum vero flagrabat ad ossa,
  11. flagrabat stomacho flamma ut fornacibus intus.
  12. nil adeo posses cuiquam leve tenveque membris
  13. vertere in utilitatem, at ventum et frigora semper.
  14. in fluvios partim gelidos ardentia morbo
  15. membra dabant nudum iacientes corpus in undas.
  16. multi praecipites nymphis putealibus alte
  17. inciderunt ipso venientes ore patente:
  18. insedabiliter sitis arida corpora mersans
  19. aequabat multum parvis umoribus imbrem.
  20. nec requies erat ulla mali: defessa iacebant
  21. corpora. mussabat tacito medicina timore,
  22. quippe patentia cum totiens ardentia morbis
  23. lumina versarent oculorum expertia somno.
  24. multaque praeterea mortis tum signa dabantur:
  25. perturbata animi mens in maerore metuque,
  26. triste supercilium, furiosus voltus et acer,
  27. sollicitae porro plenaeque sonoribus aures,
  28. creber spiritus aut ingens raroque coortus,
  29. sudorisque madens per collum splendidus umor,
  30. tenvia sputa minuta, croci contacta colore
  31. salsaque per fauces rauca vix edita tussi.
  32. in manibus vero nervi trahere et tremere artus
  33. a pedibusque minutatim succedere frigus
  34. non dubitabat. item ad supremum denique tempus
  35. conpressae nares, nasi primoris acumen
  36. tenve, cavati oculi, cava tempora, frigida pellis
  37. duraque in ore, iacens rictu, frons tenta manebat.
  38. nec nimio rigida post artus morte iacebant.
  39. octavoque fere candenti lumine solis
  40. aut etiam nona reddebant lampade vitam.
  41. quorum siquis, ut est, vitarat funera leti,
  42. ulceribus taetris et nigra proluvie alvi
  43. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  44. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  45. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  46. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  47. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  48. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  49. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  50. et graviter partim metuentes limina leti
  51. vivebant ferro privati parte virili,
  52. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  53. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  54. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  55. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  56. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  57. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  58. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  59. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  60. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  61. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  62. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  63. exibant silvis. languebant pleraque morbo
  64. et moriebantur. cum primis fida canum vis