De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. languebat corpus leti iam limine in ipso.
  2. intolerabilibusque malis erat anxius angor
  3. adsidue comes et gemitu commixta querella,
  4. singultusque frequens noctem per saepe diemque
  5. corripere adsidue nervos et membra coactans
  6. dissoluebat eos, defessos ante, fatigans.
  7. nec nimio cuiquam posses ardore tueri
  8. corporis in summo summam fervescere partem,
  9. sed potius tepidum manibus proponere tactum
  10. et simul ulceribus quasi inustis omne rubere
  11. corpus, ut est per membra sacer dum diditur ignis.
  12. intima pars hominum vero flagrabat ad ossa,
  13. flagrabat stomacho flamma ut fornacibus intus.
  14. nil adeo posses cuiquam leve tenveque membris
  15. vertere in utilitatem, at ventum et frigora semper.
  16. in fluvios partim gelidos ardentia morbo
  17. membra dabant nudum iacientes corpus in undas.
  18. multi praecipites nymphis putealibus alte
  19. inciderunt ipso venientes ore patente:
  20. insedabiliter sitis arida corpora mersans
  21. aequabat multum parvis umoribus imbrem.
  22. nec requies erat ulla mali: defessa iacebant
  23. corpora. mussabat tacito medicina timore,
  24. quippe patentia cum totiens ardentia morbis
  25. lumina versarent oculorum expertia somno.
  26. multaque praeterea mortis tum signa dabantur:
  27. perturbata animi mens in maerore metuque,
  28. triste supercilium, furiosus voltus et acer,
  29. sollicitae porro plenaeque sonoribus aures,
  30. creber spiritus aut ingens raroque coortus,
  31. sudorisque madens per collum splendidus umor,
  32. tenvia sputa minuta, croci contacta colore
  33. salsaque per fauces rauca vix edita tussi.
  34. in manibus vero nervi trahere et tremere artus
  35. a pedibusque minutatim succedere frigus
  36. non dubitabat. item ad supremum denique tempus
  37. conpressae nares, nasi primoris acumen
  38. tenve, cavati oculi, cava tempora, frigida pellis
  39. duraque in ore, iacens rictu, frons tenta manebat.
  40. nec nimio rigida post artus morte iacebant.
  41. octavoque fere candenti lumine solis
  42. aut etiam nona reddebant lampade vitam.
  43. quorum siquis, ut est, vitarat funera leti,
  44. ulceribus taetris et nigra proluvie alvi
  45. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  46. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  47. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  48. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  49. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  50. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  51. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  52. et graviter partim metuentes limina leti
  53. vivebant ferro privati parte virili,
  54. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  55. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  56. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  57. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  58. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  59. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  60. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  61. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  62. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  63. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  64. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  65. exibant silvis. languebant pleraque morbo