De Rerum Natura
Lucretius
-
- hoc fit idem cunctas in partis; unde vace fit
- cumque locus, sive e transverso sive superne,
- corpora continuo in vacuum vicina feruntur;
- quippe agitantur enim plagis aliunde nec ipsa
- sponte sua sursum possunt consurgere in auras.
- huc accedit item, quare queat id magis esse,
- haec quoque res adiumento motuque iuvatur,
- quod, simul a fronte est anelli rarior
- factus inanitusque locus magis ac vacuatus,
- continuo fit uti qui post est cumque locatus
- a tergo quasi provehat atque propellat.
- semper enim circum positus res verberat ;
- sed tali fit uti propellat tempore ferrum,
- parte quod ex una spatium vacat et capit in se.
- hic, tibi quem memoro, per crebra foramina ferri
- parvas ad partis subtiliter insinuatus
- trudit et inpellit, quasi navem velaque ventus.
- denique res omnes debent in corpore habere
- , quandoquidem raro sunt corpore et
- omnibus est rebus circum datus adpositusque.
- hic igitur, penitus qui in ferrost abditus ,
- sollicito motu semper iactatur eoque
- verberat anellum dubio procul et ciet intus,
- scilicet illo eodem fertur, quo praecipitavit
- iam semel et partem in vacuam conamina sumpsit.
- Fit quoque ut a lapide hoc ferri natura recedat
- inter dum, fugere atque sequi consueta vicissim.