De Rerum Natura
Lucretius
-
- mutua qui mutent inter se gaudia uterque.
- Multaque tum interiisse animantum saecla necessest
- nec potuisse propagando procudere prolem.
- nam quae cumque vides vesci vitalibus auris,
- aut dolus aut virtus aut denique mobilitas est
- ex ineunte aevo genus id tutaTA reservans.
- multaque sunt, nobis ex utilitate sua quae
- commendata manent, tutelae tradita nostrae.
- principio genus acre leonum saevaque saecla
- tutatast virtus, volpes dolus et fuga cervos.
- at levisomna canum fido cum pectore corda,
- et genus omne quod est veterino semine partum
- lanigeraeque simul pecudes et bucera saecla
- omnia sunt hominum tutelae tradita, Memmi;
- nam cupide fugere feras pacemque secuta
- sunt et larga suo sine pabula parta labore,
- quae damus utilitatis eorum praemia causa.
- at quis nil horum tribuit natura, nec ipsa
- sponte sua possent ut vivere nec dare nobis
- utilitatem aliquam, quare pateremur eorum
- praesidio nostro pasci genus esseque tutum,
- scilicet haec aliis praedae lucroque iacebant
- indupedita suis fatalibus omnia vinclis,
- donec ad interitum genus id natura redegit.
- Sed neque Centauri fuerunt nec tempore in ullo
- esse queunt duplici natura et corpore bino
- ex alienigenis membris compacta, potestas
- hinc illinc partis ut sat par esse potissit.
- id licet hinc quamvis hebeti cognoscere corde.
- principio circum tribus actis impiger annis
- floret equus, puer haut quaquam; nam saepe etiam nunc
- ubera mammarum in somnis lactantia quaeret.
- post ubi equum validae vires aetate senecta
- membraque deficiunt fugienti languida vita,
- tum demum puerili aevo florenta iuventas
- officit et molli vestit lanugine malas;
- ne forte ex homine et veterino semine equorum
- confieri credas Centauros posse neque esse,
- aut rapidis canibus succinctas semimarinis
- corporibus Scyllas et cetera de genere horum,
- inter se quorum discordia membra videmus;
- quae neque florescunt pariter nec robora sumunt