De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. astrologorum artem contra convincere tendit,
  2. proinde quasi id fieri nequeat quod pugnat uterque
  3. aut minus hoc illo sit cur amplectier ausis.
  4. denique cur nequeat semper nova luna creari
  5. ordine formarum certo certisque figuris
  6. inque dies privos aborisci quaeque creata
  7. atque alia illius reparari in parte locoque,
  8. difficilest ratione docere et vincere verbis,
  9. ordine cum videas tam certo multa creari.
  10. it Ver et Venus et Veneris praenuntius ante
  11. pennatus graditur, Zephyri vestigia propter
  12. Flora quibus mater praespargens ante viai
  13. cuncta coloribus egregiis et odoribus opplet.
  14. inde loci sequitur Calor aridus et comes una
  15. pulverulenta Ceres et etesia flabra aquilonum.
  16. inde Autumnus adit, graditur simul Euhius Euan.
  17. inde aliae tempestates ventique secuntur,
  18. altitonans Volturnus et Auster fulmine pollens.
  19. tandem Bruma nives adfert pigrumque rigorem
  20. reddit. Hiemps sequitur crepitans hanc dentibus algu.
  21. quo minus est mirum, si certo tempore luna
  22. gignitur et certo deletur tempore rusus,
  23. cum fieri possint tam certo tempore multa.
  24. Solis item quoque defectus lunaeque latebras
  25. pluribus e causis fieri tibi posse putandumst.
  26. nam cur luna queat terram secludere solis
  27. lumine et a terris altum caput obstruere ei,
  28. obiciens caecum radiis ardentibus orbem,
  29. tempore eodem aliut facere id non posse putetur
  30. corpus, quod cassum labatur lumine semper?
  31. solque suos etiam dimittere languidus ignis
  32. tempore cur certo nequeat recreareque lumen,
  33. cum loca praeteriit flammis infesta per auras,
  34. quae faciunt ignis interstingui atque perire?
  35. et cur terra queat lunam spoliare vicissim
  36. lumine et oppressum solem super ipsa tenere,
  37. menstrua dum rigidas coni perlabitur umbras,
  38. tempore eodem aliud nequeat succurrere lunae
  39. corpus vel supra solis perlabier orbem,
  40. quod radios inter rumpat lumenque profusum?
  41. et tamen ipsa suo si fulget luna nitore,
  42. cur nequeat certa mundi languescere parte,