De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. rellicta vita iam mors et terra potitast.
  2. hoc ideo fieri cogit natura, quod omnes
  3. corporis offecti sensus per membra quiescunt
  4. nec possunt falsum veris convincere rebus.
  5. praeterea meminisse iacet languetque sopore,
  6. nec dissentit eum mortis letique potitum
  7. iam pridem, quem mens vivom se cernere credit.
  8. quod super est, non est mirum simulacra moveri
  9. bracchiaque in numerum iactare et cetera membra;
  10. nam fit ut in somnis facere hoc videatur imago.
  11. quippe, ubi prima perit alioque est altera nata
  12. inde statu, prior hic gestum mutasse videtur.
  13. scilicet id fieri celeri ratione putandumst:
  14. tanta est mobilitas et rerum copia tanta
  15. tantaque sensibili quovis est tempore in uno
  16. copia particularum, ut possit suppeditare.
  17. Multaque in his rebus quaeruntur multaque nobis
  18. clarandumst, plane si res exponere avemus.
  19. quaeritur in primis quare, quod cuique libido
  20. venerit, extemplo mens cogitet eius id ipsum.
  21. anne voluntatem nostram simulacra tuentur
  22. et simul ac volumus nobis occurrit imago,
  23. si mare, si terram cordist, si denique caelum?
  24. conventus hominum, pompam, convivia, pugnas,
  25. omnia sub verbone creat natura paratque?
  26. cum praesertim aliis eadem in regione locoque
  27. longe dissimilis animus res cogitet omnis.
  28. quid porro, in numerum procedere cum simulacra
  29. cernimus in somnis et mollia membra movere,
  30. mollia mobiliter cum alternis bracchia mittunt
  31. et repetunt oculis gestum pede convenienti?
  32. scilicet arte madent simulacra et docta vagantur,
  33. nocturno facere ut possint in tempore ludos.
  34. an magis illud erit verum? quia tempore in uno,
  35. cum sentimus, id est cum vox emittitur una,
  36. tempora multa latent, ratio quae comperit esse,
  37. propterea fit uti quovis in tempore quaeque
  38. praesto sint simulacra locis in quisque parata.
  39. tanta est mobilitas et rerum copia tanta.
  40. hoc ubi prima perit alioque est altera nata
  41. inde statu, prior hic gestum mutasse videtur.
  42. et quia tenvia sunt, nisi quae contendit, acute
  43. cernere non potis est animus; proinde omnia quae sunt
  44. praeterea pereunt, nisi quae ex sese ipse paravit.
  45. ipse parat sese porro speratque futurum
  46. ut videat quod consequitur rem quamque: fit ergo.
  47. nonne vides oculos etiam, cum tenvia quae sunt
  48. praeterea pereunt, nisi quae ex se ipse paravit
  49. cernere coeperunt, contendere se atque parare,
  50. nec sine eo fieri posse ut cernamus acute?
  51. et tamen in rebus quoque apertis noscere possis,
  52. si non advertas animum, proinde esse quasi omni
  53. tempore semotum fuerit longeque remotum.
  54. cur igitur mirumst, animus si cetera perdit
  55. praeter quam quibus est in rebus deditus ipse?
  56. deinde adopinamur de signis maxima parvis
  57. ac nos in fraudem induimus frustraminis ipsi.
  58. Fit quoque ut inter dum non suppeditetur imago
  59. eiusdem generis, sed femina quae fuit ante,
  60. in manibus vir uti factus videatur adesse,
  61. aut alia ex alia facies aetasque sequatur.
  62. quod ne miremur sopor atque oblivia curant.
  63. Illud in his rebus vitium vehementer
  64. effugere errorem vitareque praemetuenter,
  65. lumina ne facias oculorum clara creata,