De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. cum mare versamur propter, dilutaque contra
  2. cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.
  3. usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter
  4. fertur et in cunctas dimittitur undique partis
  5. nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,
  6. perpetuo quoniam sentimus et omnia semper
  7. cernere odorari licet et sentire sonare.
  8. Praeterea quoniam manibus tractata figura
  9. in tenebris quaedam cognoscitur esse eadem quae
  10. cernitur in luce et claro candore, necessest
  11. consimili causa tactum visumque moveri.
  12. nunc igitur si quadratum temptamus et id nos
  13. commovet in tenebris, in luci quae poterit res
  14. accidere ad speciem quadrata, nisi eius imago?
  15. esse in imaginibus qua propter causa videtur
  16. cernundi neque posse sine his res ulla videri.
  17. Nunc ea quae dico rerum simulacra feruntur
  18. undique et in cunctas iaciuntur didita partis;
  19. verum nos oculis quia solis cernere quimus,
  20. propterea fit uti, speciem quo vertimus, omnes
  21. res ibi eam contra feriant forma atque colore.
  22. et quantum quaeque ab nobis res absit, imago
  23. efficit ut videamus et internoscere curat;
  24. nam cum mittitur, extemplo protrudit agitque
  25. qui inter se cumque est oculosque locatus,
  26. isque ita per nostras acies perlabitur omnis
  27. et quasi perterget pupillas atque ita transit.
  28. propterea fit uti videamus quam procul absit
  29. res quaeque. et quanto plus ante agitatur
  30. et nostros oculos perterget longior aura,
  31. tam procul esse magis res quaeque remota videtur.
  32. scilicet haec summe celeri ratione geruntur,
  33. quale sit ut videamus, et una quam procul absit.
  34. Illud in his rebus minime mirabile habendumst,
  35. cur, ea quae feriant oculos simulacra videri
  36. singula cum nequeant, res ipsae perspiciantur.
  37. ventus enim quoque paulatim cum verberat et cum
  38. acre fluit frigus, non privam quamque solemus
  39. particulam venti sentire et frigoris eius,
  40. sed magis unorsum, fierique perinde videmus
  41. corpore tum plagas in nostro tam quam aliquae res
  42. verberet atque sui det sensum corporis extra.
  43. praeterea lapidem digito cum tundimus, ipsum
  44. tangimus extremum saxi summumque colorem
  45. nec sentimus eum tactu, verum magis ipsam
  46. duritiem penitus saxi sentimus in alto.
  47. Nunc age, cur ultra speculum videatur imago
  48. percipe: nam certe penitus remmota videtur.
  49. quod genus illa foris quae vere transpiciuntur,
  50. ianua cum per se transpectum praebet apertum,
  51. multa facitque foris ex aedibus ut videantur;
  52. is quoque enim duplici geminoque fit visus.
  53. primus enim citra postes tum cernitur ,
  54. inde fores ipsae dextra laevaque secuntur,
  55. post extraria lux oculos perterget et
  56. alter, et illa foris quae vere transpiciuntur.
  57. sic ubi se primum speculi proiecit imago,
  58. dum venit ad nostras acies, protrudit agitque
  59. qui inter se cumquest oculosque locatus,
  60. et facit, ut prius hunc omnem sentire queamus
  61. quam speculum; sed ubi in speculum quoque sensimus ipsum,
  62. continuo a nobis in eum quae fertur imago
  63. pervenit, et nostros oculos reiecta revisit
  64. atque alium prae se propellens volvit,
  65. et facit ut prius hunc quam se videamus, eoque
  66. distare ab speculo tantum semota videtur.
  67. quare etiam atque etiam minime mirarier est par
  68. ---
  69. illis quae reddunt speculorum ex aequore visum,
  70. binis quoniam res confit utraque.
  71. Nunc ea quae nobis membrorum dextera pars est,
  72. in speculis fit ut in laeva videatur eo quod
  73. planitiem ad speculi veniens cum offendit imago,
  74. non convertitur incolumis, sed recta retrorsum
  75. sic eliditur, ut siquis, prius arida quam sit
  76. cretea persona, adlidat pilaeve trabive,
  77. atque ea continuo rectam si fronte figuram
  78. servet et elisam retro sese exprimat ipsa.
  79. fiet ut, ante oculus fuerit qui dexter, ut idem
  80. nunc sit laevus et e laevo sit mutua dexter.
  81. Fit quoque de speculo in speculum ut tradatur imago,
  82. quinque etiam aut sex ut fieri simulacra .
  83. nam quae cumque retro parte interiore latebunt,
  84. inde tamen, quamvis torte penitusque remota,
  85. omnia per flexos aditus educta licebit
  86. pluribus haec speculis videantur in aedibus esse.
  87. usque adeo speculo in speculum translucet imago,
  88. et cum laeva data est, fit rusum ut dextera fiat,
  89. inde retro rursum redit et convertit eodem.
  90. Quin etiam quae cumque latuscula sunt speculorum
  91. adsimili lateris flexura praedita nostri,
  92. dextera ea propter nobis simulacra remittunt,
  93. aut quia de speculo in speculum transfertur imago,
  94. inde ad nos elisa bis advolat, aut etiam quod
  95. circum agitur, cum venit, imago propterea quod
  96. flexa figura docet speculi convertier ad nos.
  97. Indugredi porro pariter simulacra pedemque
  98. ponere nobiscum credas gestumque imitari
  99. propterea quia, de speculi qua parte recedas,
  100. continuo nequeunt illinc simulacra reverti;
  101. omnia quandoquidem cogit natura referri
  102. ac resilire ab rebus ad aequos reddita flexus.
  103. Splendida porro oculi fugitant vitantque tueri.
  104. sol etiam caecat, contra si tendere pergas,
  105. propterea quia vis magnast ipsius et alte
  106. per purum simulacra feruntur
  107. et feriunt oculos turbantia composituras.
  108. Praeterea splendor qui cumque est acer adurit
  109. saepe oculos ideo quod semina possidet ignis
  110. multa, dolorem oculis quae gignunt insinuando.
  111. lurida praeterea fiunt quae cumque tuentur
  112. arquati, quia luroris de corpore eorum
  113. semina multa fluunt simulacris obvia rerum,
  114. multaque sunt oculis in eorum denique mixta,
  115. quae contage sua palloribus omnia pingunt.
  116. E tenebris autem quae sunt in luce tuemur
  117. propterea quia, cum propior caliginis
  118. ater init oculos prior et possedit apertos,
  119. insequitur candens confestim lucidus ,
  120. qui quasi purgat eos ac nigras discutit umbras
  121. illius; nam multis partibus hic est
  122. mobilior multisque minutior et mage pollens.
  123. qui simul atque vias oculorum luce replevit
  124. atque pate fecit, quas ante obsederat
  125. ATER, continuo rerum simulacra secuntur,
  126. quae sita sunt in luce, lacessuntque ut videamus.
  127. quod contra facere in tenebris e luce nequimus
  128. propterea quia posterior caliginis
  129. crassior insequitur, qui cuncta foramina complet
  130. obsiditque vias oculorum, ne simulacra