De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. semen, ubi ipsa dies membris matura creavit,
  2. conveniunt simulacra foris e corpore quoque,
  3. nuntia praeclari voltus pulchrique coloris,
  4. qui ciet inritans loca turgida semine multo,
  5. ut quasi transactis saepe omnibus rebus profundant
  6. fluminis ingentis fluctus vestemque cruentent.
  7. Sollicitatur id in nobis, quod diximus ante,
  8. semen, adulta aetas cum primum roborat artus.
  9. namque alias aliud res commovet atque lacessit;
  10. ex homine humanum semen ciet una hominis vis.
  11. quod simul atque suis eiectum sedibus exit,
  12. per membra atque artus decedit corpore toto,
  13. in loca conveniens nervorum certa cietque
  14. continuo partis genitalis corporis ipsas.
  15. inritata tument loca semine fitque voluntas
  16. eicere id quo se contendit dira lubido,
  17. incitat inritans loca turgida semine multo
  18. idque petit corpus, mens unde est saucia amore;
  19. namque omnes plerumque cadunt in vulnus et illam
  20. emicat in partem sanguis, unde icimur ictu,
  21. et si comminus est, hostem ruber occupat umor.
  22. sic igitur Veneris qui telis accipit ictus,
  23. sive puer membris muliebribus hunc iaculatur
  24. seu mulier toto iactans e corpore amorem,
  25. unde feritur, eo tendit gestitque coire
  26. et iacere umorem in corpus de corpore ductum;
  27. namque voluptatem praesagit muta cupido.
  28. Haec Venus est nobis; hinc autemst nomen Amoris,
  29. hinc illaec primum Veneris dulcedinis in cor
  30. stillavit gutta et successit frigida cura;
  31. nam si abest quod ames, praesto simulacra tamen sunt
  32. illius et nomen dulce obversatur ad auris.
  33. sed fugitare decet simulacra et pabula amoris
  34. absterrere sibi atque alio convertere mentem
  35. et iacere umorem coniectum in corpora quaeque
  36. nec retinere semel conversum unius amore
  37. et servare sibi curam certumque dolorem;
  38. ulcus enim vivescit et inveterascit alendo
  39. inque dies gliscit furor atque aerumna gravescit,
  40. si non prima novis conturbes volnera plagis
  41. volgivagaque vagus Venere ante recentia cures
  42. aut alio possis animi traducere motus.
  43. Nec Veneris fructu caret is qui vitat amorem,
  44. sed potius quae sunt sine poena commoda sumit;
  45. nam certe purast sanis magis inde voluptas
  46. quam miseris; etenim potiundi tempore in ipso
  47. fluctuat incertis erroribus ardor amantum
  48. nec constat quid primum oculis manibusque fruantur.
  49. quod petiere, premunt arte faciuntque dolorem
  50. corporis et dentes inlidunt saepe labellis
  51. osculaque adfigunt, quia non est pura voluptas
  52. et stimuli subsunt, qui instigant laedere id ipsum,
  53. quod cumque est, rabies unde illaec germina surgunt.
  54. sed leviter poenas frangit Venus inter amorem
  55. blandaque refrenat morsus admixta voluptas.
  56. namque in eo spes est, unde est ardoris origo,
  57. restingui quoque posse ab eodem corpore flammam.
  58. quod fieri contra totum natura repugnat;
  59. unaque res haec est, cuius quam plurima habemus,
  60. tam magis ardescit dira cuppedine pectus.
  61. nam cibus atque umor membris adsumitur intus;
  62. quae quoniam certas possunt obsidere partis,
  63. hoc facile expletur laticum frugumque cupido.
  64. ex hominis vero facie pulchroque colore
  65. nil datur in corpus praeter simulacra fruendum
  66. tenvia; quae vento spes raptast saepe misella.
  67. ut bibere in somnis sitiens quom quaerit et umor
  68. non datur, ardorem qui membris stinguere possit,
  69. sed laticum simulacra petit frustraque laborat
  70. in medioque sitit torrenti flumine potans,
  71. sic in amore Venus simulacris ludit amantis,
  72. nec satiare queunt spectando corpora coram
  73. nec manibus quicquam teneris abradere membris
  74. possunt errantes incerti corpore toto.
  75. denique cum membris conlatis flore fruuntur