De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quod genus in somnis sopiti ubi cernimus alte
  2. exhalare vaporem altaria ferreque fumum;
  3. nam procul haec dubio nobis simulacra
  4. nunc igitur quoniam quassatis undique vasis
  5. diffluere umorem et laticem discedere cernis,
  6. et nebula ac fumus quoniam discedit in auras,
  7. crede animam quoque diffundi multoque perire
  8. ocius et citius dissolvi in corpora prima,
  9. cum semel ex hominis membris ablata recessit;
  10. quippe etenim corpus, quod vas quasi constitit eius,
  11. cum cohibere nequit conquassatum ex aliqua re
  12. ac rarefactum detracto sanguine venis,
  13. qui credas posse hanc cohiberier ullo,
  14. corpore qui nostro rarus magis incohibens sit?
  15. Praeterea gigni pariter cum corpore et una
  16. crescere sentimus pariterque senescere mentem.
  17. nam vel ut infirmo pueri teneroque vagantur
  18. corpore, sic animi sequitur sententia tenvis.
  19. inde ubi robustis adolevit viribus aetas,
  20. consilium quoque maius et auctior est animi vis.
  21. post ubi iam validis quassatum est viribus aevi
  22. corpus et obtusis ceciderunt viribus artus,
  23. claudicat ingenium, delirat lingua labat mens,
  24. omnia deficiunt atque uno tempore desunt.
  25. ergo dissolui quoque convenit omnem animai
  26. naturam, ceu fumus, in altas auras;
  27. quando quidem gigni pariter pariterque videmus
  28. crescere et, ut docui, simul aevo fessa fatisci.
  29. Huc accedit uti videamus, corpus ut ipsum
  30. suscipere inmanis morbos durumque dolorem,
  31. sic animum curas acris luctumque metumque;
  32. quare participem leti quoque convenit esse.
  33. quin etiam morbis in corporis avius errat
  34. saepe animus; dementit enim deliraque fatur,
  35. inter dumque gravi lethargo fertur in altum
  36. aeternumque soporem oculis nutuque cadenti;
  37. unde neque exaudit voces nec noscere voltus
  38. illorum potis est, ad vitam qui revocantes
  39. circum stant lacrimis rorantes ora genasque.
  40. quare animum quoque dissolui fateare necessest,
  41. quandoquidem penetrant in eum contagia morbi;
  42. nam dolor ac morbus leti fabricator uterquest,
  43. multorum exitio perdocti quod sumus ante.
  44. et quoniam mentem sanari corpus ut aegrum
  45. et pariter mentem sanari corpus inani
  46. denique cor, hominem cum vini vis penetravit
  47. acris et in venas discessit diditus ardor,
  48. consequitur gravitas membrorum, praepediuntur
  49. crura vacillanti, tardescit lingua, madet mens,
  50. nant oculi, clamor singultus iurgia gliscunt,
  51. et iam cetera de genere hoc quae cumque secuntur,
  52. cur ea sunt, nisi quod vehemens violentia vini
  53. conturbare animam consuevit corpore in ipso?
  54. at quae cumque queunt conturbari inque pediri,
  55. significant, paulo si durior insinuarit
  56. causa, fore ut pereant aevo privata futuro.
  57. Quin etiam subito vi morbi saepe coactus
  58. ante oculos aliquis nostros, ut fulminis ictu,