De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri,
  2. nec bene promeritis capitur neque tangitur ira.
  3. terra quidem vero caret omni tempore sensu,
  4. et quia multarum potitur primordia rerum,
  5. multa modis multis effert in lumina solis.
  6. hic siquis mare Neptunum Cereremque vocare
  7. constituet fruges et Bacchi nomine abuti
  8. mavolt quam laticis proprium proferre vocamen,
  9. concedamus ut hic terrarum dictitet orbem
  10. esse deum matrem, dum vera re tamen ipse
  11. religione animum turpi contingere parcat.
  12. Saepe itaque ex uno tondentes gramina campo
  13. lanigerae pecudes et equorum duellica proles
  14. buceriaeque greges eodem sub tegmine caeli
  15. ex unoque sitim sedantes flumine aquai
  16. dissimili vivont specie retinentque parentum
  17. naturam et mores generatim quaeque imitantur.
  18. tanta est in quovis genere herbae materiai
  19. dissimilis ratio, tanta est in flumine quoque.
  20. Hinc porro quamvis animantem ex omnibus unam
  21. ossa cruor venae calor umor viscera nervi
  22. constituunt, quae sunt porro distantia longe,
  23. dissimili perfecta figura principiorum.
  24. Tum porro quae cumque igni flammata cremantur.
  25. si nil praeterea, tamen haec in corpore tradunt,