De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. semotum a curis adhibe veram ad rationem,
  2. ne mea dona tibi studio disposta fideli,
  3. intellecta prius quam sint, contempta relinquas.
  4. nam tibi de summa caeli ratione deumque
  5. disserere incipiam et rerum primordia pandam,
  6. unde omnis natura creet res, auctet alatque,
  7. quove eadem rursum natura perempta resolvat,
  8. quae nos materiem et genitalia corpora rebus
  9. reddunda in ratione vocare et semina rerum
  10. appellare suemus et haec eadem usurpare
  11. corpora prima, quod ex illis sunt omnia primis.
  12. Humana ante oculos foede cum vita iaceret
  13. in terris oppressa gravi sub religione,
  14. quae caput a caeli regionibus ostendebat
  15. horribili super aspectu mortalibus instans,
  16. primum Graius homo mortalis tollere contra
  17. est oculos ausus primusque obsistere contra;
  18. quem neque fama deum nec fulmina nec minitanti
  19. murmure compressit caelum, sed eo magis acrem
  20. inritat animi virtutem, effringere ut arta
  21. naturae primus portarum claustra cupiret.
  22. ergo vivida vis animi pervicit et extra
  23. processit longe flammantia moenia mundi
  24. atque omne immensum peragravit mente animoque,
  25. unde refert nobis victor quid possit oriri,