De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. insinuare omnis et verum protrahere inde.
  2. quod si pigraris paulumve recesseris ab re,
  3. hoc tibi de plano possum promittere, Memmi:
  4. usque adeo largos haustus e fontibus magnis
  5. lingua meo suavis diti de pectore fundet,
  6. ut verear ne tarda prius per membra senectus
  7. serpat et in nobis vitai claustra resolvat,
  8. quam tibi de quavis una re versibus omnis
  9. argumentorum sit copia missa per auris.
  10. Sed nunc ut repetam coeptum pertexere dictis,
  11. omnis ut est igitur per se natura duabus
  12. constitit in rebus; nam corpora sunt et inane,
  13. haec in quo sita sunt et qua diversa moventur.
  14. corpus enim per se communis dedicat esse
  15. sensus; cui nisi prima fides fundata valebit,
  16. haut erit occultis de rebus quo referentes
  17. confirmare animi quicquam ratione queamus.
  18. tum porro locus ac spatium, quod inane vocamus,
  19. si nullum foret, haut usquam sita corpora possent
  20. esse neque omnino quoquam diversa meare;
  21. id quod iam supera tibi paulo ostendimus ante.
  22. praeterea nihil est quod possis dicere ab omni
  23. corpore seiunctum secretumque esse ab inani,
  24. quod quasi tertia sit numero natura reperta.
  25. nam quod cumque erit, esse aliquid debebit id ipsum
  26. augmine vel grandi vel parvo denique, dum sit;
  27. cui si tactus erit quamvis levis exiguusque,
  28. corporis augebit numerum summamque sequetur;
  29. sin intactile erit, nulla de parte quod ullam
  30. rem prohibere queat per se transire meantem,
  31. scilicet hoc id erit, vacuum quod inane vocamus.
  32. Praeterea per se quod cumque erit, aut faciet quid
  33. aut aliis fungi debebit agentibus ipsum
  34. aut erit ut possint in eo res esse gerique.