De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. arboribus magnis sternit montisque supremos
  2. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  3. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  4. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  5. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  6. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  7. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  8. et cum mollis aquae fertur natura repente
  9. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  10. montibus ex altis magnus decursus aquai
  11. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  12. nec validi possunt pontes venientis aquai
  13. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  14. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  15. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  16. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  17. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
  18. quae vel uti validum cum flumen procubuere
  19. quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
  20. impetibus crebris, inter dum vertice torto
  21. corripiunt rapidique rotanti turbine portant.