De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  2. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  3. Principio venti vis verberat incita corpus
  4. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  5. inter dum rapido percurrens turbine campos
  6. arboribus magnis sternit montisque supremos
  7. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  8. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  9. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  10. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  11. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  12. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  13. et cum mollis aquae fertur natura repente
  14. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  15. montibus ex altis magnus decursus aquai
  16. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  17. nec validi possunt pontes venientis aquai
  18. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  19. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  20. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  21. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  22. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
  23. quae vel uti validum cum flumen procubuere
  24. quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
  25. impetibus crebris, inter dum vertice torto
  26. corripiunt rapidique rotanti turbine portant.
  27. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,
  28. quandoquidem factis et moribus aemula magnis
  29. amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.
  30. Tum porro varios rerum sentimus odores
  31. nec tamen ad naris venientis cernimus umquam
  32. nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus
  33. usurpare oculis nec voces cernere suemus;
  34. quae tamen omnia corporea constare necessest
  35. natura, quoniam sensus inpellere possunt;
  36. tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res.
  37. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis
  38. uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt.
  39. at neque quo pacto persederit umor aquai
  40. visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu.
  41. in parvas igitur partis dispergitur umor,
  42. quas oculi nulla possunt ratione videre.
  43. quin etiam multis solis redeuntibus annis
  44. anulus in digito subter tenuatur habendo,
  45. stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri
  46. ferreus occulte decrescit vomer in arvis,
  47. strataque iam volgi pedibus detrita viarum
  48. saxea conspicimus; tum portas propter aena
  49. signa manus dextras ostendunt adtenuari
  50. saepe salutantum tactu praeterque meantum.
  51. haec igitur minui, cum sint detrita, videmus.
  52. sed quae corpora decedant in tempore quoque,
  53. invida praeclusit speciem natura videndi.
  54. Postremo quae cumque dies naturaque rebus
  55. paulatim tribuit moderatim crescere cogens,
  56. nulla potest oculorum acies contenta tueri,
  57. nec porro quae cumque aevo macieque senescunt,
  58. nec, mare quae impendent, vesco sale saxa peresa
  59. quid quoque amittant in tempore cernere possis.
  60. corporibus caecis igitur natura gerit res.
  61. Nec tamen undique corporea stipata tenentur
  62. omnia natura; namque est in rebus inane.
  63. quod tibi cognosse in multis erit utile rebus
  64. nec sinet errantem dubitare et quaerere semper
  65. de summa rerum et nostris diffidere dictis.
  66. qua propter locus est intactus inane vacansque.
  67. quod si non esset, nulla ratione moveri