De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. multaque vivendo vitalia vincere saecla,
  2. si non, materies quia rebus reddita certast
  3. gignundis, e qua constat quid possit oriri?
  4. nil igitur fieri de nilo posse fatendumst,
  5. semine quando opus est rebus, quo quaeque creatae
  6. aeris in teneras possint proferrier auras.
  7. Postremo quoniam incultis praestare videmus
  8. culta loca et manibus melioris reddere fetus,
  9. esse videlicet in terris primordia rerum
  10. quae nos fecundas vertentes vomere glebas
  11. terraique solum subigentes cimus ad ortus;
  12. quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore
  13. sponte sua multo fieri meliora videres.
  14. Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum
  15. dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.
  16. nam siquid mortale e cunctis partibus esset,
  17. ex oculis res quaeque repente erepta periret;
  18. nulla vi foret usus enim, quae partibus eius
  19. discidium parere et nexus exsolvere posset.
  20. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
  21. donec vis obiit, quae res diverberet ictu
  22. aut intus penetret per inania dissoluatque,
  23. nullius exitium patitur natura videri.
  24. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
  25. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  26. unde animale genus generatim in lumina vitae
  27. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  28. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  29. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  30. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  31. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  32. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  33. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  34. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  35. inmortali sunt natura praedita certe.
  36. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  37. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  38. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  39. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  40. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  41. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  42. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  43. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  44. dissimiles constant aeternaque materies est,
  45. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  46. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  47. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  48. discidio redeunt in corpora materiai.
  49. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  50. in gremium matris terrai praecipitavit;
  51. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  52. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  53. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  54. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  55. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  56. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  57. corpora deponunt et candens lacteus umor
  58. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  59. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  60. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  61. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  62. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  63. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  64. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  65. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  66. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  67. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,