De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  2. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  3. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  4. inmortali sunt natura praedita certe.
  5. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  6. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  7. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  8. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  9. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  10. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  11. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  12. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  13. dissimiles constant aeternaque materies est,
  14. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  15. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  16. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  17. discidio redeunt in corpora materiai.
  18. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  19. in gremium matris terrai praecipitavit;
  20. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  21. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  22. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  23. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  24. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  25. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  26. corpora deponunt et candens lacteus umor
  27. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  28. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  29. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  30. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  31. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  32. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  33. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  34. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  35. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  36. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  37. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  38. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  39. Principio venti vis verberat incita corpus
  40. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  41. inter dum rapido percurrens turbine campos
  42. arboribus magnis sternit montisque supremos
  43. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  44. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  45. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  46. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  47. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  48. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  49. et cum mollis aquae fertur natura repente
  50. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  51. montibus ex altis magnus decursus aquai
  52. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  53. nec validi possunt pontes venientis aquai
  54. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  55. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  56. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  57. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  58. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,