De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  2. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  3. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  4. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  5. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  6. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  7. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  8. inmortali sunt natura praedita certe.
  9. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  10. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  11. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  12. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  13. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  14. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  15. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  16. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  17. dissimiles constant aeternaque materies est,
  18. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  19. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  20. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  21. discidio redeunt in corpora materiai.
  22. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  23. in gremium matris terrai praecipitavit;
  24. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  25. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  26. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  27. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  28. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  29. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  30. corpora deponunt et candens lacteus umor
  31. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  32. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  33. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  34. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  35. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  36. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  37. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  38. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  39. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  40. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  41. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  42. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  43. Principio venti vis verberat incita corpus
  44. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  45. inter dum rapido percurrens turbine campos
  46. arboribus magnis sternit montisque supremos
  47. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  48. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  49. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  50. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  51. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  52. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  53. et cum mollis aquae fertur natura repente
  54. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  55. montibus ex altis magnus decursus aquai
  56. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  57. nec validi possunt pontes venientis aquai