De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
  2. donec vis obiit, quae res diverberet ictu
  3. aut intus penetret per inania dissoluatque,
  4. nullius exitium patitur natura videri.
  5. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
  6. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  7. unde animale genus generatim in lumina vitae
  8. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  9. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  10. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  11. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  12. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  13. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  14. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  15. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  16. inmortali sunt natura praedita certe.
  17. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  18. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  19. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  20. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  21. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  22. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  23. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  24. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  25. dissimiles constant aeternaque materies est,
  26. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  27. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  28. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  29. discidio redeunt in corpora materiai.
  30. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  31. in gremium matris terrai praecipitavit;
  32. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  33. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  34. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  35. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  36. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  37. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  38. corpora deponunt et candens lacteus umor
  39. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  40. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  41. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  42. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  43. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  44. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  45. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  46. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  47. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  48. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  49. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  50. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  51. Principio venti vis verberat incita corpus
  52. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  53. inter dum rapido percurrens turbine campos
  54. arboribus magnis sternit montisque supremos
  55. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri