De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. transire et magnos manibus divellere montis
  2. multaque vivendo vitalia vincere saecla,
  3. si non, materies quia rebus reddita certast
  4. gignundis, e qua constat quid possit oriri?
  5. nil igitur fieri de nilo posse fatendumst,
  6. semine quando opus est rebus, quo quaeque creatae
  7. aeris in teneras possint proferrier auras.
  8. Postremo quoniam incultis praestare videmus
  9. culta loca et manibus melioris reddere fetus,
  10. esse videlicet in terris primordia rerum
  11. quae nos fecundas vertentes vomere glebas
  12. terraique solum subigentes cimus ad ortus;
  13. quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore
  14. sponte sua multo fieri meliora videres.
  15. Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum
  16. dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.
  17. nam siquid mortale e cunctis partibus esset,
  18. ex oculis res quaeque repente erepta periret;
  19. nulla vi foret usus enim, quae partibus eius
  20. discidium parere et nexus exsolvere posset.
  21. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
  22. donec vis obiit, quae res diverberet ictu
  23. aut intus penetret per inania dissoluatque,
  24. nullius exitium patitur natura videri.
  25. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
  26. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  27. unde animale genus generatim in lumina vitae
  28. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  29. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  30. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  31. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  32. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  33. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  34. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  35. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  36. inmortali sunt natura praedita certe.
  37. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  38. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  39. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  40. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  41. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  42. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  43. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  44. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  45. dissimiles constant aeternaque materies est,
  46. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  47. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  48. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  49. discidio redeunt in corpora materiai.
  50. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether