Partitiones Oratoriae

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

consequentia autem diluet exponendo non

p.3035
esse illa certa indicia facti, quae etiam nullo admisso consequi possent, consistetque in singulis et ea aut eorum, quae ipse facta esse dicet, propria esse defendet potius quam criminis, aut sibi[*](si sibi vulg.: si om. cod. f ) cum accusatore communia esse et[*](esse et Sauppe: esse P: essent codd. deft. ) pro periculo potius quam contra salutem valere debere; testiumque et quaestionum genus universum et quod poterit in singulis ex[*](ex om. P ) reprehensionis locis de quibus ante dictum est refellet[*](refellet vulg.: refelletur P ).