Divinatio in Q. Caecilium

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis Orationes, Volume 3. Peterson, William, editor. Oxford: Clarendon Press, 1917.

tuli graviter et acerbe, iudices, in eum me locum adduci ut aut eos homines spes falleret qui opem a me atque auxilium petissent, aut ego, qui me ad defendendos homines ab ineunte adulescentia dedissem, tempore atque officio coactus ad accusandum traducerer. dicebam habere eos[*](habere eos prd Quint. ix. 2. 59: eos habere DY) actorem Q. Caecilium, qui praesertim quaestor in eadem[*](eadem prG1: sua DL: illa Hirschfelder: Sicilia Mueller) provincia post me quaestorem[*](post me quaestorem pd: om. DY. Haec verba requirere videtur vocabulum illud praesertim: J. Ph. xxx, 173.) fuisset. quo[*](Quo codd.: sed quo coni. Ruhnkon, fort, recte) ego adiumento sperabam hanc a me posse molestiam demoveri[*](demoveri prd: dimov. DYq (amoveri L)), id[*](idem id DY) mihi erat adversarium maxime; nam illi multo mihi hoc facilius remisissent si istum non nossent, aut si iste apud eos quaestor non fuisset.