Trinummus

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Leo, Friedrich

  1. tibi paterque avosque facilem fecit et planam viam
  2. ad quaerundum honorem: tu fecisti ut difficilis foret,
  3. culpa maxume et desidia tuisque stultis moribus.
  4. praeoptavisti, amorem tuom uti virtuti praeponeres.
  5. nunc te hoc pacto credis posse optegere errata? aha, non itast:
  6. cape sis virtutem animo et corde expelle desidiam tuo:
  7. in foro operam amicis da, ne in lecto amicae, ut solitus es.
  8. atque ego istum agrum tíbi relinqui ób eam rem enixe expeto,
  9. ut tibi sit qui te corrigere possis, ne omnino inopiam
  10. cives obiectare possint tibi, quos tu inimicos habes.
Lesb.
  1. Omnia ego istaec quae tu dixti scio, vel exsignavero,
  2. ut rem patriam et gloriam maiorum foedarim meum:
  3. scibam ut esse me deceret, facere non quibam miser;
  4. ita vi Veneris vinctus, otio captus in fraudem incidi.
  5. et tibi nunc, proinde ut merere, summas habeo gratias.
Lys.
  1. At operam perire meam sic et te haec dicta corde spernere †