Trinummus

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Leo, Friedrich

  1. quae ego tíbi praecipio, ea fácito.
  2. nihil égo istos moror faeceós mores, turbidós, quibus boni dedécorant se.
  3. haec tíbi si mea imperiá capesses, multá bona in pectore cónsident.
Lys.
  1. Sémper ego usque ad hanc aetatem ab ineunte adulescentia
  2. tuis servivi servitutem imperiis et praeceptis, pater.
  3. pro ingenio ego me liberum esse ratus sum, pro imperio tuo
  4. meum animum tibi servitutem servire aequom censui.
Phil.
  1. Quí homo cum animo inde ab ineunte aetate depugnat suo,
  2. utrum itane esse mavelit ut eum animus aequom censeat,
  3. an ita potius ut parentes eum esse et cognati velint:
  4. si animus hominem pepulit, actumst: animo servit, non sibi;
  5. si ipse animum pepulit, dum vivit victor victorum cluet.
  6. tu si animum vicisti potius quam animus te, est quod gaudeas.
  7. nimio satiust, ut opust té ita ésse, quam ut animo lubet:
  8. qui animum vincunt, quam quos animus, semper probiores cluent.
Lys.
  1. Istaec ego mi semper habui aetati integumentum meae;