Stichus

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Leo, Friedrich

  1. propterea, credo, nunc essurio ácrius.
  2. sed generi nostro haec redditast benignitas:
  3. nulli negare soleo, siquis me essúm vocat.
  4. oratio una interiit hominum pessume,
  5. atque optuma hercle meo animo et scitissuma,
  6. qua ante utebantur: “véni illo ad cenam, sic face,
  7. promitte vero, ne gravare. est commodum?
  8. volo inquam fieri, non amittam quin eas.”
  9. nunc reppererunt iam ei verbo vicarium
  10. (nihili quidem hercle verbumst ac vilissimum):