Poenulus

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Plauti Comoediae, Volume 2. Leo, Friedrich, editor. Berlin: Weidmann, 1896.

  1. eum adlegarunt, suom qui servom diceret
  2. cum auro esse apud me; compositast fallacia,
  3. ut eo me privent atque inter se dividant.
  4. lupo agnum eripere postulant. nugas agunt.
Agor.
  1. Negasne apud te esse aurum, nec servom meum?
Lyc.
  1. Nego: et negando, si quid refert, ravio.
Adv.
  1. Periisti, leno. nam istest huius vilicus
  2. quem tibi nos esse Spartiatam diximus,
  3. qui ad te trecentos Philippeos modo detulit.
  4. idque in istoc adeo aúrum inest marsuppio.
Lyc.
  1. Vae vostrae aetati.
Adv.
  1. Id quidem in mundo est tuae.