Miles Gloriosus

Plautus, Titus Maccius

Plautus. Plauti Comoediae, Volume 2. Leo, Friedrich, editor. Berlin: Weidmann, 1896.

  1. commodulum obsona, ne magno sumptu: mihi quidvis sat est.
Per.
  1. Quin tu istanc orationem hinc veterem atque antiquam amoves?
  2. nam proletario sermone nunc quidem, hospes, utere;
  3. nam ei solent, quando accubuere, ubi cena adpositast, dicere:
  4. “quid opus fuit hoc, hospes, sumptu tanto nostra gratia?
  5. insanivisti hercle, nám idem hoc hominibus sat erat decem.”
  6. quod eorum causa obsonatumst culpant et comedunt tamen.
Pal.
  1. Fit pol íllud ad íllud exemplum. ut docte et perspecte sapit.
Per.
  1. Sed eidem homines numquam dicunt, quamquam adpositumst ampliter:
  2. “iube illud demi; tolle hanc patinam; remove pernam, nil moror;
  3. aufer illam offam porcinam, probus hic conger frigidus,
  4. remove, abi aufer” neminem eorum haec adseverare audias,
  5. sed procellunt se et procumbunt dimidiati, dum appetunt.
Pal.
  1. Bonus bene ut malos descripsit mores.
Per.
  1. Haud centesimam
  2. partem dixi atque, otium rei si sit, possum expromere.
Pal.
  1. Igitur id quod agitur, † hic primum praeverti decet.