Vita Sancti Martini

Severus, Sulpicius

Severus, Sulpicius, Vita Sancti Martini

Eodem tempore Taetradii cuiusdam proconsularis uiri seruus daemonio correptus dolendo exitu cruciabatur. rogatus ergo Martinus, ut ei manum inponeret, deduci eum ad se iubet: sed nequam spiritus nullo proferri modo de cellula, in qua erat, potuit: ita in aduenientes rabidis dentibus saeuiebat.

tum Taetradius ad genua beati uiri aduoluitur, orans ut ad domum, in qua daemoniacus habebatur, ipse descenderet. tum uero Martinus negare se profani et gentilis domum adire posse:

nam Taetradius eo tempore adhuc gentilitatis errore implicitus tenebatur. spondet ergo se, si de puero daemon fuisset exactus, Christianum fore.

ita Martinus inposita manu puero inmundum ab eo spiritum eiecit. quo uiso Taetradius Dominum Iesum credidit: statimque catechumenus factus nec multo post baptizatus est, semperque Martinum salutis suae auctorem miro coluit affectu.

Per idem tempus in eodem oppido ingressus patris familias cuiusdam domum, in limine ipso restitit dicens, horribile in atrio domus daemonium se uidere. cui cum ut discederet imperaret et [*]( 3 expectans AFV haud scio an recte, malim tamen: ingens stat turba.. expectans (erat autem ingens t. — expectans M, ubi i. t. p. f. expectans aderat B) 4 acturus A 5 in om. V 7 infundit V: infudit AFv 8 ante singula in V uox erasa est || coeperant A II uiuescere ABF1: uiuiscere V add. re manu antiqua, reuiuiscere F corr., uiuiscere v 10 Eodemque F, Eodem quoquae A || taetradii V: tetradii AFv et sic deinceps 12 manus F II ne quã∗∗∗ F 13 de (non ex) cellula V: de ea cellula M, ex cella AFv 15 daemonicus V pr. m. 16 uero om. V 17 eo tempore BM: eodem tempore AFVv 18 spondit FV, spopondit F corr. II igitur v 20 ab eo om. Fpr. m. 21 domino diu V, dominum nostrum J. AF 22 multum AF 24 in eo V 25 horribi- lem in atrii V 26 descenderet V II et patrem familias V: cocum patris familias BMt quendam e familia AFv )

127
patrem familias, qui in interiore parte aedium morabatur, arripuisset, saeuire dentibus miser coepit, et obuios quosque laniare. commota domus, familia turbata, populus in fugam uersus: Martinus se furenti obiecit, ac primum stare ei imperat.

sed cum dentibus fremeret hiantique ore morsum minaretur, digitos ei Martinus in os intulit: si habes, inquit, aliquid potestatis, hos deuora.

tum uero, ac si candens ferrum faucibus accepisset, longe reductis dentibus digitos beati uiri uitabat attingere: et cum fugere de obsesso corpore poenis et cruciatibus cogeretur nec tamen exire ei per os liceret, foeda relinquens uestigia fluxu uentris egestus est.