Carmen Apologeticum
Commodianus
Commodianus. Commodiani Carmina. Dombart, Bernhard, editor. Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 15, 1887.
- Qui nolunt accipere frenum Dei summi uagantes;
- Cum ipsi non durant seruorum talia ferre,
- In quorum saepe descendunt sanguine diri.
- Dicentes adiciunt: \'Nihil est post funera nostra;
- Dum uiuimus, hoc est\', et incumbunt more suillo;
- ̒Νulla sit luxuria, quae nos pertranseat aeuo;
- Dum tempus est uitae, perfruamur omnia saecli.\'
- Indisciplinati clementiam Dei refutant
- Strenia(m) sectantes, quasi sola uita sit ipsa. [*]( 749 aqq. Apoc. 9, 20; 14, 9 aqq. 717 sq. Sap. 2, 2 sqq. )[*]( 741 d̃ſ .. fabricatus M 710 ęramine M 751 refect M (= saeculo renouato, post resurrectionem ; cf. Instr. I 26, 35 sq.); CPraefectns ib. (= in cod.) P\'; reiectus P1; proiectus P2v 712 iniquus ▼ R Hanseen; iniqos MP1; ignitos Ld 753 pecor MP1 R Hanssen (cf. Instr. 1 34, 5 pecus .. ferinam; Boesser, Jahrb. f. class. Philol. 115 p. 792); equorum Ld 714 nolt M 754 sqq. uagantes. Cum .. diri, Dicentes v, quam uerborum distinctionem cum Wilh. Meyero (Abh. p. 306) mutaui 755 ducant Hilgenf. 756 sepę M discendnnt (descendunt Lb) sanguine MP1 Lbv, descendunt sanguinem P\'; Deum incendunt sanguine P* 757 (= post) M 758 uiuim+ M; malim: bibimus; cf. Instr, II 36, 4: \'Dum mortuus, non bibo\' dicis et quos iUic aliunde attuli locos et incumbt M; incumbant P1 (8. u. I.) v 710 perfruam̃ M secli M 757 sqq. uulgatam interpunctionem: nostra. I Dum uiuimuB, — hoc eet, incumbunt .. suillo — I Nulla mutaui; cf. Wilh. Meyer, Abh. p. 306 761 mutant B Wilh. Meyer p. 291; refugant MP1 Ld; refusant Lb 712 Streniam scripsi (= corporis salutem atque felicitatem ?); Strenia MP1; Strenuam R ; Strenam Lb; Strenui Ld; Terrena (uel Terrenia) Huemer WiIh. Meyer, Abh. p. 291 ipsa MPl; ista B; (sit,) istam Ld )
- Sic redeunt a Deo, qui promittit uiuere semper:
- Contra bonum pugnant, cum sit repugnandum iniquo.
- Errauimus omnes manifesto, saeculo suasi,
- Sed gratia Domini prouocamur credere legi.
- Propterea uenit et fecit trophaea latenter
- Et fuit homo Deus, ut nos in futuro haberet.
- Sed plurimi pereunt, qui putant utrisque placere,
- Idolis atque Deo, placeat cum nemo duobus.
- Ynus est in caelo Deus caeli, terrae marisque,
- Quem Moyses docuit ligno pependisse pro nobis.
- Ynde quidam errant jgnaui talia passum,
- Non satis intenti mysterio Dei secreto.
- Inuidia Diaboli mors introiuit in orbem,
- Quam Deus occulte destruxit uirgine natus.
- Qua natiuitate excordantur caeci Iudaei,
- Stulto<S> infatuant scelere commisso cruenti.
- Nemo potest ullum excusamen dicere postquam,
- Cum modo sit nobis facultas data credendi.
- Non uenit in uano Dominus in terris e caelo, [*]( 713 cf. 788 715 Esai. 53, 6 771 Psal. 145, 6; Act. 4, 24 772 Deuter. 28, 66. cf. u. 518 774 Sap. 2, 22 775 Sap. 2,24\' )[*]( 783 Sic redeunt a Deo Ld; Sicredunt adeo M; Si credunt Deo P1; Sic credunt Domino Lb; Discredunt Domino B; Sic recedunt a Deo Wilh. Meyer promittit uiuere P1 v (cf. u. 788); promιτ . τ̃τ . (sic!) uiuere M 764 pagnant M sit P1 v; sint M 165 scio M omnes manifesto, saeculo v; omnes, manifesto saeculo P1 766 pronocam ̃ M 767 ueñ .. fec̃ M trophea M; t m. 2. add. 771 celo .. celi terre M 772 pependisse scripsi (c/. u. 518 ; 615; Instr. I 40, 10 pependit ipse pro nobis); gpendiare M; ante p duae litterae (pe?) erasae; pendere P1 v p noti M 773 quidam P1 (8. u. I.) v; quidem M ignaui M; ignari P1 (s. u. I.) v. 774 secreto P1 (s. u. I.) v, secretum M 775 Zaboli B introiũ M orbem P\' (s. u. I) v; urbS M 776 destrui M 777 iudei M 778 Stultos P1 (s. u. I.) v; Stulto M 779 p}quam M 780 Cũmodo M; Commoda LbB; Commodo P1 (s. u. I.) Ld 781 Dominus P1 (8. u. 1.) v; df M (cf. u. 744) ę celo M )
- Sed uenit, ut faceret populum suo nomine dictum.
- Quem si quis confessus non erit in ista natura,.
- Perdit et quod uixit, et in poena sero declamat;
- Aut certe, dum sperat exspectans credere canus,
- Excluditur diu(t)ius ab aeterna uita defunctus.
- Ergo iam ad illum citius recordari debemus.
- Qui nobis post obitum pollicetur reddere uitam.
- Insuper hoc addit, inmortales esse futuros
- Et frui, quod oculus non uiderat ante, uidendo.
- Sex milibus annis prouenient ista repletis,
- Quo tempore nos ipsos spero iam in litore portus.
- Tunc homo resurget solis in agone reductus
- Et gaudet in Deo reminiscens, quid fuit ante;
- Qui, sicut audiuit fragilis in pristina carne,
- Cum sit incorruptus, recognoscit ante promissa.
- Quam gloriam mirans homini prouenisse sic inquit: [*]( 783 Matth. 10, 32; Luc. 12, 8 788 loh. 10, 28; 11, 35 710 I Cor. 2, 9 793 Matth. 24, 29 aqq.? 7M I Cor. 15, 52 )[*]( 782 ueñ M Raceret M nom̃ M 784 Perdit et quod uiiit et ia poena sero declamat Lb (cf. u. 82; perdit et = etperdit; declamat = pZangit; cf. Instr. II 32, 13 extinctos clamatis); pdit et qd uii & n penas ero declamat M; Perdit et quod u. e. i. poenas Herodis se idamnat P1; Perdit et quo u. e. i. poena sero reclamat B; Perit et, quod uizit, in poena sero se damnat Ld (\'er geht unter und zu spat, wenn er schon die Strafe leidet, verwirft er aein — friiheres — Leben\'); idem iri gehenna pro in poena suspicatur scribendum esse 785 eipectans P3 v ; spectans MP1 credere MP1 ; crescere P3 v oanus scripsi (cf. Instr. I 29, 3: Viuere post ista dicis non spero defunctus); canos MPlv 781 diutius P1 (8. u. l.) Ld; diuius M; diu B; dirus? (cr. Instr. I 36, 4) eterna M 787 recursare Wilh. Meyer 7S9 inmortales M 790 oculos M 791 puenient M (cf. u. 39t; 197); peruenient P1 (s. u. I.) v 791 sqq. in distinguendis uerbis Ludwigiutn secuti sumus; repletis; I Quo tempore (nos portus) | Tunc PB 792 Quod M noa om. Hanssen portus Plv (cf. «. 6i; Verg, Aen. 7, 598 omnisque in limine portus sc. sum); portans M 793 agone reductus P1 v ; augonere ductus M (P* falso: in augonere eductus) 794 Domino Hanssen 795 siõ audiQ M, 797 gloria M inquidM )
- Qualiter audiui prius, sic singula cerno.,
- Haec pariter omnes clamant ab inferno leuati:
- Quemadmodum ante audiuimus, ecce uidemus!
- Cedet dolor omnis a corpore, cedet et ulcus,
- Nec erit anxietas ulla nisi gaudia semper.
- Quisque tribus credit et sentit unum adesse,.
165
166
167