Carmen Apologeticum

Commodianus

Commodianus. Commodiani Carmina. Dombart, Bernhard, editor. Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 15, 1887.

  1. Quos faciunt mundos ipsi Deo summo placere.
  2. Aqua lauat sordes, non intima cordis iniqua,
  3. Nec sacra sacrilega potuerunt lauare curata.
  4. Non ita praecepit Dominus, sacra ferre malignis;
  5. Et locu(tu)s iterum, ab idolis mundos haberi:
  6. Nemo sibi faciat simulacrum daemonis, inquit;
  7. Nam dixit et illis: Idolis seruire nolite.
  8. Si Deus praecepit ab idolis ualde caueri,
  9. Quid illi decipiunt gentes puros esse lauacris?
  10. Immo cum recipiunt tales, docere deberent
  11. Seruire non aliis, nisi tantum Summo placere.
  12. Dum facinus quaerunt obumbrare Christi de morte,
    13. [*]( 879 Matth. 15, 18 sq. 681 Exod. 22, 20 682 sq. Exod. 20, 3 sq. 684 neuter. 6, 13 sqq. )[*]( 677 ire M (ut Knoellio uidebatur) P1υ; ira incodP* 678 Qos M faciunt (= fingunt, simulant; cf. u. 686 decipiunt gentes puros esse lauacris) M (P5 falad: facient); faciant P1υ 179 Aqa M labat M iniqa M 180 sagra M potert M curata] peccata R 680 sq. uulgatam uerborum distinctionem curata, Nec ita mutauiy 881 Ñ (= Non) Jf; Nec P1 (8. u. I.) v pcep M 882 Et locu(tu)s iterum Wilh. Meyer (cf. u. 325 Sed iterum dixit Dominus*); Et loc iter, M; Et locas iterum P1; (malignis.) Est locus Ieremiae Zd; Et lei sanctorum PS (Duebner ?); Sed lex ipsorum R munds M 683 demonis inqid M 684 Nã (= dixit) M (nam = autem, ui copulatiua magis quam aduersatiua ut u. 649; 898), Nam P1 (s. u. I.) JR; Nunquam Ld illis idolis MPlLd; illis idolis umquam P3; illis idolis numquam R 185 Si Mv; Sic P1 686 qd M puros esse lauacris P* (DuebneT); puro sese lauacris M; puros (paro P3) sese lanari P1 687 recipiunt M; recipient P1 (s. u. l.) Ld; receperint R 689 quęr̃t M. )[*]( *) De et iterum nihil esse mutandum ]apparet etiam Cypriani locis quibusdam comparatis, quos Commodianus uidetur secutus esse: de lapsis c. 7 (p. 242, 3 H.): Et iterum Deus loquitur dicens: sacrificans diis eradicabitur nisi Domino soli et test. III, 59 (p. 161, 7): ubi Dei praeceptoi non facies tibi idolum nec cuiusquam similitudinem haec praemittuntur : Et rursum (Et iterum cod. M). )
    160
  13. Aperiunt ualuas passim, ut intretur ad illos.
  14. Hinc ergo depereunt, qui se putant puros ab aqua
  15. Posse Dei fieri, conscientes ante latroni.
  16. Nunc colit in uano quodlibet, nunc sancta requirit,.
  17. Nescit ubi primum occurrat inscius ille,
  18. Ac idolis seruit, iterum tricesima quaerit;
  19. Nunc azyma sequitur, qui castum sederat ante.
  20. Hoc Deo non placuit participes daemonum esse,
  21. Qui legem instituit, fieret quo transitus inde.
  22. Sunt tibi propositae duae uiae: elige, quam uis,
  23. Nec enim te findes, ut possis ire per ambas;
  24. Sed tamen ex ipsis opportunam quaerere debes;
  25. Ne cadas in fauces latronum, cautior esto.
  26. Vnum quaere Deum, qui quaerit hostia nulla,.
  27. Vt possis abolitus resurgere saeclo nouato.
  28. Quid malos attendis et iudicas sanctos iniquos,
    29. [*]( 690 balbas passim H; passim ualuas P\' 691 qi M 692 ẽscit entes M latrone M1; latroni M2 693 colit in fano B; sed cf. Instr. 112, 10: Religio cnius in uacno falsa curatu r 695 serait, iterum P3υ; seruit iterum; P1 tricerima (sabbata ?) quaerit MP1 Wilh. Meyer, Abh. p. 294; tricesimam quaerit Ld ; tricesimas quaerit R 696 azjmase quitur M castum (castO M) sederat MP1; castus sed erat uel castum caederat P2; caseos ederat Ebert (p. 393); Castori caederat R; castus aderat uel castus ederat Ld; porcum caederat Huemer; ego ceniecturarum numerum nolo augere; satis habeo locum Arnobianum attulisse, quem ad rem expediendam aliqua ex parte ualere censeo: adu. nat. 5, 16: quid temperatus ab alimonio panis, cui rei dedistis nomen castus? nonne illius temporis imitatio est, quo se numen (Mater Magna) ab Cereris fruge uiolentia maeroris abstinuit? Vt azyma et castus ita sequi et sedere contrarie inter se referuntur 699 propositae duae niae P1υ; ppositas (P* falso: propositus) duas uias M (ef. S: 107 p. 755) qǎm M 701 querere M 702 Nec M 103 quaere Deum, qui quaerit hostiam nullam v; qęre ñm qui qerit ostia nulla M (cf. Lucif. p. 288,12, H.); quaere Deum. Qni quaeris hostiam ullam P1 Lb; Si quaeris ostia nulla P* 703 sq. P1 sic uerba distin- guit: Deum. Qui .. ullam, Vt .. nouato? 704 abolitus resurgere Lb v; abolitus surgere MP1; coelitus assurgere P3 seclo M 705 Quid malos M (ut Knoellio uidebatur) P1 υ; \'Quod malo. ib.\' (= in codice) P* )
    161
  29. Qui tibi nullum uerbum de lege demonstrant?
  30. De uirtute Dei refertur, quam fecit in illos;
  31. Nam de sua facta scelerata dicere nolunt,
  32. Semper homicidae semper manibusque cruentis,
  33. Quos Dominus numquam potuit domare monendo.
  34. Suffecerat illis per ignauiam tanta fecisse
  35. Et dicere: Scriptum sic erat, modo credere fas est.
  36. Sed Dominus ipse obscurauit sensus eorum,
  37. Indurauit eos sicut Pharaonem in ipsis;
  38. Nec preces eorum dixit exaudire se uelle
  39. Et de terra sua proiecit illos iratus.
  40. Cum filios illos utique iam dixerat ante,
  41. Necesse uoluerat bono corde uiuere natos;
  42. Quando pater gaudet, cum sit bonus filius illi;
  43. Quod si malus fuerit, execretur odio natum.
  44. Contrarium nullus patitur sibi filium esse,\'
  45. Excluditur omnis caritas crudele de nato,
  46. Nec facit heredem illum ex asse suorum,.-.
  47. Quae si prius poterit consumere, gaudet in illum.
    48. [*]( . 714 Exod. 7, 3; 13 al. 715 Mich. 3, 4; Prouerb. 1, 28 717 n Beg. (Sam.) 7, 14 (II Cor. 6, 18) )[*](706 demonstrat M 707 refert M 708 de sua MR (cf. Instr. Z 27,19); de se sua P1; de suo P3Ld nolt M 701 homicide M semper (sgp) manibusque MP1 Hanssen (similis inuersio uerborum u. 729; Instr. I 35, 4; II 26, 3); manibusque semper υ cruentis P1υ; Tuentis M 711 Sufficerat M; sed prius f erasum tantA M 712 scribtum M credere M1 om.; M* s. l. add. 713 obscuraif M 714 InduraS M siõ M 715 £ (= dixit) M; om. P1 (a u. I.); ait P3 (\'uenit(?) addenda uocula: eorum [ait] exaudirè) υ 716 proieο̃ M iratas] in M primas duas litteras ir m. 2. in rasura scripsit, pro quibus m. 1. scripserat fc 719 bon M 720 mal M execretur M 722 Excludit omnis M; Excluditur omnis R (coniecturâ) Hanssen; Excludit omnis P1 (s. u. 1.) Ld; can legendum omne?\' P; Excludit omnia Lb caritaa MB; charitas P1 Lb; se caritas Ld 723 fac M 724 Quae P3 R; Qu6 M1; Quf M\'; Quem P1 Ld illum MLbLd; illam P1 (s. u. I); illis R )[*]( XV. )[*]( 11 )
    162
  48. Impium et saeuum sobolem, rei suae tyrannum,
  49. Nec obuium patitur genitor commotus ab illo.
  50. Quid isti praesumunt, cum sint adoptati, dicentes:
  51. Ex omni populo nos sumus carissimi Summo?
  52. Parricida patris semper et superbus in illo.
  53. Carus esse potest ant heres iure uocari?
  54. Si patres carnales tales detestantur alumnos,
  55. Quanto magis Dominus, superant cui fili legendi!
  56. Mansuetis, humilibus, obsequio plenis alumnis
    57. [*]( 721 seuumM Impiam et saeaam P* subolem M; sobolem P1υ rei suae tyrannum P1 (= dorninium rei familiaris usurpantem ?); reisao tyrannum M ab initio, sed o in suo m. 1. correxit, ut sit sae; reisue tyrannam P2Ld, (\' Wenn er aein Verмögen wird friiher aufbrauchen kdnnen, 80 ist es ihm dem Sohne gegmaber, der selbst hart und gegen Schuldner ein Tyrann ist, eine Genugthuung\' Ld praef. p. XXXI); rei suae tyrannus Lb Boesser (Jahrb. f. class. Philol. 115 p. 92: \'so lange er noch Herr seines Vermögens ist\') 721 obuiam P1 patit M ab illa P1 721 sqq. ab aliis aliter inter punguntur: Contrarium .. esse: I Excludit .. nato, I Nec .. suorum.| Quem (suorum, Qaae Ps) .. consumere, gaadet in illam I Impiam .. sobolem, rei suae tyrannum, I Nec .. genitor, commotus ab illa? P1; Contrarium .. esse I (Excluditur .. nato) I Nec .. Illorum, I Quae .. conlumere, gaudet in illis. I Impium .. sobolem, rei suae tyrannum I Nec .. genitor, commotus ab illo? R; Contrariam .. esse. I Excludit .. nato I Nec .. suorum. I Quem .. consumere, gandet in illum I Impium .. sobolem reisue tyrannum; I Nec .. genitor commotus ab illo. Ld; ego Wilh. Meyerum potissimum (Abh. p. 306) secutus sum 727 adoptati scripsi (cl. u. 735); adortati M; adhortati P1 (s. u. I.) Ld, qyi adnotat: \'adhortati formae notio passiua inest, cf. exhortauit Petron. 76 etcu. Neue II, p. 290 sq.; It. (Roensch) p..297\'); indurati B 129 Parricida] d in M m. 2. add. et M (cf. u. 709); est P* (s. «. I.) v superuus M in illo: Caras P1υ 732 et 735 fili MB (coniecturâ) Hanssen (qui §. 33 p. 66 docte de eius modi formis disputat; cf. u. 674; 907); filii P1 (a. u. I.) Ld 732 legendi MP1 (cf. u. 676; Auson. Tetrast. (Caesar.) XIII, 3 sq. Imitatur adoptio prolem, Quam legisse iuuet, quam genuisse uelit; XIV, 3 sq. Hic quoque prole carens sociat sibi sorte legendi, Quem fateare bonum); legandi Lbυ 733 obseqo M )
    163
  57. Diuidunturque bona, non impiis neque tyrannis.
  58. Adoptati fuerant manifeste fili Iudaei,
  59. Sed in testamento consecuti sunt impii nomen.
  60. Ipsi sibi reputent: Scelere commisso cruenti
  61. Qui poterant utique participes esse bonorum?
  62. Quid nobis strident, quid nos aemulantur heredes ?