Carmen Apologeticum

Commodianus

Commodianus. Commodiani Carmina. Dombart, Bernhard, editor. Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 15, 1887.

  1. Et, priusquam ueniant, recolligit se sub antra.
  2. Estote prudentes, quod imminet ante uidete
  3. Et, priusquam ueniant clades, prouidete saluti.
  4. Ignauia pueris opus est, non certe robustis:
  5. Si decet hoc rudibus, non conuenit aeuo maturis.
  6. Quae quidem pars hominum non sit moderata, uetusta
  7. Sic erit ut perna minime salfacta: putrescat.
  8. Nemo petram subicit, nisi solus ignis ad escam:
  9. Saxei sic homines mollescunt sero gehenna.
  10. Clamamus. in uacuum surdis referenda procellis
  11. Et lumen offerimus caecis sine causa praebentes.
  12. Stat miles ad missam: unus audit, et excutit alter
    13. [*]( i 73 Matth. 7, 9? 74 Ezech. 11, 19? )[*]( 64 qterite M snnt] ft M. 65 ante doctus duae litterae (in?) erasae . tempestates B M se MP1 (de clausula — u̲ \'̲ u̲ cf. u. 52; 193; 423; 567; 890; Instr. 18, 3); sese Psυ antra M; antro Wilh. Meyer (cf. Instr. I 33, 7); antrum P1 (8. u. l.) υ 68 clades] post a una littera (n?) erasa 69 Ignauia] Ignoeci Lb pueri .. robusti B; cf. Ienaer Literaturzeit. 1877 p. 796 extr. 76 decet M (post t rasura unius litterae — f? —) P1 (cf. Boensch. It. et Vulg. p. 439 sq.); licet υ euo M 71 Quae (Quum P1 Lb) quidem pars hominum non sit moderata, uetusta P1 Lb Ld; Qui quidem pars hominum non sit moderata uetustas Mj Quam quidem partem h. n. s. moderata (moderat R, errore typogr., ut uidetur) uetustas P3 (Duebner?) B; Quam quidem partem hominum non si moderat uetustas, HHgenfeld 72 Sic erit ut perna minimę salfacta pntrescat M (non puerascit, ut P2 falso adnotat); Sic erit ut perna minime salfacta (sal facta Pi): putrescet (putrescit Lb) P1 P3 LbR; Sic erit ut perna nimis salfacta; petrascit Zd 73 Nemo petram subicit nisi solus ignis ad escam (adescat Ld) MP1 Ld; N. p. s., nisi solius ignis, ad escam LbR; N. pernam s. n. solidus ignis ad escam Hilgenf. 74 saxeis M . gehennę M 75 processis Hilgenf. 76 prebentes M 77 missam υ; missa MP1; iussa P3 Lb (iussa) unus, audit Lb )
    121
  13. Nec accipit corde monita, sed perditus errat.
  14. Quis modo delinquit (iudices estote de istis!),
  15. Qui monet aut ille, qui non uult dicto parere ?
  16. Spero, reus non est, qui Caesaris dictus obaudit,
  17. Contrarius autem perdit suam uitam superbus.
  18. Interdum quod meum est, qui prius erraui, demonstro
  19. Rectum iter uobis, qui adhuc erratis inanes.
  20. Vos tamen eligite, arbitrio uestro placentes,
  21. Quis uelit uenenum aut suauia pocula uitae!
  22. Bonum et malum est in ista natura creatum,
  23. Vt homo post -fata probetur quis Deo dignus.
  24. Adgredere iam nunc, quisquis es, perennia nosse:
  25. Disce, Deus qui sit uel cuius nomine adsit!
  26. Est Deus omnipotens, unus, a semetipso creatus,
  27. Quem infra reperies magnum et humilem ipsum.
  28. Is erat in uerbo positus, sibi solo notatus,
    29. [*](78 accipit MR (coniecturâ); accepit P1P2 (cod.!) LbLd corde monita scripsi (cf. u. 16 corde sopiti; Instr. 119, 15 si corde uiges; 27, 19 si corde retractes; Ouid. Met. 3, 689 Excute .. corde metum); eosde (tres priores litteras etiam cor legi posse testatur Knο̇ell; cf. u. 584) munita M; eosdem monitus R; easdem monitas Ld; eos monitas P3; eadem monita P1 Hanssen; eadem minus Lb 79 modum P1 delinquit R; relinquid M; relinquet Pl (s. u. Z.); delinquet Lb Ld; deliquit P* 80 monet MP1; monetur Ld; paret Lb; mouet B dictus P2R (cf. u. 15); dictos M Ld; dicto sabaudit Lb; dictis ob. Guil. Hartel 82 contrarius M P1 R (= contumax; cf. u. 721); contrarios P3Ld suam uitam LbB (cf. u. 784; Matth. 10, 39; interpr. palat. past. Herm. sim. IX. 26, 3 sibi soli uiuentes uitam suam perdunt); sua uita MP1Ld superbos P3Ld 83 erraui M (PJ falso: es sciui; cf. S. 107 p. 798); et sciui PlB; resciui LbLd 86 qui B 88 post fata scripsi (cf. S. l. c.); post facta M (P* falso: facit); prout facit P1; post factam P3υ probetur M (post facta probetur iam Lb et Huemer suspicati erant); approbetur Pl (s. u. I.) v 89 post es littera t erasa 90 qui M (cf. u. 117; 381; Kuehner ausf. Gramm. p. 481 sq.); quis P1υ nomine Mv; nominis P1 92 repperies M 93 his M solo Mv; soli P1 )
    122
  29. Qui pater et filius dicitur et spiritus sanctus. \'
  30. Sed ex quo decreuit mundum conponere signis, :
  31. Ignem interposuit metuendum angelis ipsis.
  32. Quos tamen distribuit minoris potentiae factos,
  33. Vt regerent caelos et terram et subdita terrae.
  34. Hunc ergo nec ipsi nuntii dinoscere possunt,
  35. Qualis sit aut quantus, nisi quod praecepta sequuntur.
  36. Est honor absconsus nobis et angelis ipsis,
  37. Quod Dei maiestas, quid sit, sibi conscia sola est.
  38. Relucet inmensa super caelos et sine fine;