De consolatione philosophiae
Boethius
Boethius. Anicii Manlii Severini Boethii Philosophiae Consolationis (Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 67). Weinberger, Wilhelm, editor. Vienna, Leipzig: Hoelder-Pichler Tempsky, Akademische Verlags Gesellschaft, 1934.
- amnes stare coegerat [*]( 12 VIII 43 Diels (Plat. Sopb. 244 e) 16 Tim. 29 b 26sqq. Mart. Cap. 481, 3 (339, 9): gilvas currere monte suas carmine quo Strymon continuit latiees .. et lepus immiti contulit ora cani; cf. Ov. Fast. II 83; Mari. N. Jahrb. 1,1898, 105; Hattinger 1902, 16 )[*](PTLTDKE)[*](5 altero) Par. 15090 faltero ex altero WI.2), f. Philo!. 1892. 483; 1893, 381; Eng. 12 ETKTKAOTC (ErKAOiC p) «I»EPHC PT1LVDKE ΕΥΚΥΚΑΟΥ CΦΕΡΗC T1 ΕΝΑΛΙΓΚΥΟΝ L ΕΝΑΛΙΓΚΙΝ V OSKON Ll ΟΓΚΩΝ T2L2 14 si 0& P )
- iunxitque intrepidum latus
- saevis cerva leonibus
- nec visum timuit lepus
- iam cantu placidum canem,
- cum flagrantior intima
- fervor pectoris ureret
- nec, qui cuncta subegerant,
- mulcerent dominum modi,
- immites superos querens
- infernas adiit domos.
- Illic blanda sonantibus
- chordis carmina temperans,
- quicquid praecipuis deae
- matris fontibus hauserat.
- quod luctus dabat impotens,
- quod luctum geminans amor,
- deflet Taenara commovens
- et dulci veniam prece
77