Locutiones in Heptateuchum
Augustine
Augustine. Sancti Aureli Augustini Opera, Sectio III, Pars I-II (Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 28.1). Zycha, Joseph, editor. Prague; Vienna; Leipzig: F. Tempsky; G. Freytag, 1894.
Numquid, domine, si loquar: subauditur " irasceris" aut aliquid huius modi.
Cum euerteret dominus ciuitates in quibus habitabat in eis.
In omni loco ubi intrauerimus ibi. [*]( 3 Ib. 17, 17 8 lb. 17, 24 11 Ib. 18, 7 18 Ib. 18, 11 15 Ib. 18, 20 20 Ib. 18, 28 23 Ib. 18, 30 25 Ib. 19, 29 . 27 Ib. 20, 13 1 omns CN omnes masculos LS possit C 3 Bee. cod. Alex. procedit N abraam C 6 nascitur N; fortasse: nascetur filius, cf Dombart II178, 14 8 31 YJV cod. Alex. 9 cum om. L 11 accurrit Sb 13 sarra LS sara bd 15 sec. cod. Alex. 16 gomurre C gomorre N gomorrae S gomurrae L 17 tantam C 20 sec. cod. Alex. 21 XLV S uideretur N 25 xuptov cod. Alex. 26 habitabant LS )
Et aperuit deus oculos eius, et uidit puteum aquae uiuae. locutio est; non enim clausis oculis erat. unde iam in principio libri locuti sumus, ubi scriptum est: et aperti sunt oculi eorum.
Et terra quam inhabitasti in ea.
Et disposuerunt ambo testamentum. uel testati sunt ambo; amat scriptura testamenti nomine pactum appellare.
Accipe filium tuum dilectum: illa locutione dictum est "accipe", qua etiam ad Agar de filio eius.
Et respiciens Abraham oculis, cum sufficeret "respiciens".
Per me ipsum iuraui: nisi benedicens benedicam te . ac si diceret: per me ipsum iuraui, quod benedicens benedicam te, aut nullo uerbo addito simpliciter: per me ipsum iuraui: benedicens benedicam te.
Et multiplicans multiplicabo semen tuum. cum sufficere posset "multiplicabo".
Et nuntiatum est Abrahae dicentes, cum consuetudo loquendi habeat: nuntiauerunt Abrahae dicentes. aut: nuntiatum est a dicentibus.
Et surrexit Abraham a mortuo suo: non dixit "a mortua sua". et iterum de eadem: et sepeliam. inquit, mortuum meum: quod non neutro quasi corpus mortuum, sed masculino genere dictum graeca scriptura demonstrat. [*]( 1 lb. 21, 19 S Loc. IX 5 Ib. 21, 23 6 Ib. 21, 27 9 Ib. 22, 2 11 lb. 22, 4 18 Ib. 22, 16. 17 17 Ib. 22, 17 19 Ib. 22, 20 22 Ib. 23, 3. 4. ) [*]( 1 oculns C1 puteumtaq: (t exp. m. J) C 2 enim] cum b 3 libri b ex p) C 5 quam (m 8. Z. m. 1) C in qua LSb qua N inabitasti N 11 sec. cod. Alex. sufficeret (e fin. ex i) C 18 (et 14) memetipsum bd 14 iuraui] iura C quod-te om. C 15 addito] audito b 16 memetipsum d 19 est orn. b abrahe N 22 babraham S 23 a mortua om. N; sed spatiuui sufficiens vacuum est 25 masculo 81 )
Et adiurabo te per dominum deum caeli et deum terrae. graeci non habent "per", sed: adiurabo te dominum deum caeli.
Cum quibus ego habito in eis.
Ne quando noluerit mulie ire mecum: mulierem feminam appellare proprium est illius linguae.
In terram de qua existi inde.
Adtende tibi, ne reuoces filium meum illuc: his uerbis solet comminatio declarari.
Et posuit puer manum suam sub femore Abrahae et iurauit ei de uerbo hoc. ergo locutio est, qua dixerat Abraham: adiuro te, ac si dixisset: iura mihi; non autem solemus sic loqui. sed obseruandum est, utrum sint in scripturis aliae similes locutiones; nam et quod dixit Abraham: si noluerit mulier uenire tecum, purus eris a iuramento hoc, manifestauit ita se dixisse: adiuro te, tamquam diceret: iura mihi.
Quod scriptum est de Rebecca: uirgo autem erat speciosa facie ualde; uirgo erat, uir non cognouerat eam, ista repetitio commendationem uirginitatis insinuat. sed cur additum sit: uir non cognouerat eam, nisi locutionis sit, mirum, si possit ita accipi, ut uirgo nomen sit aetatis, non integritatis. graeci autem non habent "cognouerat", sed "cognouit": quod uidetur inconsequens.
Adorauit domino: quod nobis usitatum est dicere "adorauit dominum".