De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. forte vaporis habet proprie, dimittit in auras.
  2. quo magis est igitur tellus effeta calore,
  3. fit quoque frigidior qui in terrast abditus umor.
  4. frigore cum premitur porro omnis terra coitque
  5. et quasi concrescit, fit scilicet ut coeundo
  6. exprimat in puteos si quem gerit ipsa calorem.
  7. Esse apud Hammonis fanum fons luce diurna
  8. frigidus et calidus nocturno tempore fertur.
  9. hunc homines fontem nimis admirantur et acri
  10. sole putant subter terras fervescere partim,
  11. nox ubi terribili terras caligine texit.
  12. quod nimis a verast longe ratione remotum.
  13. quippe ubi sol nudum contractans corpus aquai
  14. non quierit calidum supera de reddere parte,
  15. cum superum lumen tanto fervore fruatur,
  16. qui queat hic supter tam crasso corpore terram
  17. perquoquere umorem et calido focilare vapore?
  18. praesertim cum vix possit per saepta domorum
  19. insinuare suum radiis ardentibus aestum.
  20. quae ratiost igitur? ni mirum terra magis quod
  21. rara tenet circum fontem quam cetera tellus
  22. multaque sunt ignis prope semina corpus aquai.
  23. hoc ubi roriferis terram nox obruit undis,
  24. extemplo penitus frigescit terra coitque.
  25. hac ratione fit ut, tam quam compressa manu sit,
  26. exprimat in fontem quae semina cumque habet ignis,
  27. quae calidum faciunt laticis tactum atque vaporem.
  28. inde ubi sol radiis terram dimovit obortus
  29. et rare fecit calido miscente vapore,
  30. rursus in antiquas redeunt primordia sedes
  31. ignis et in terram cedit calor omnis aquai.
  32. frigidus hanc ob rem fit fons in luce diurna.
  33. praeterea solis radiis iactatur aquai
  34. umor et in lucem tremulo rarescit ab aestu;
  35. propterea fit uti quae semina cumque habet ignis
  36. dimittat; quasi saepe gelum, quod continet in se,
  37. mittit et exsolvit glaciem nodosque relaxat.
  38. Frigidus est etiam fons, supra quem sita saepe
  39. stuppa iacit flammam concepto protinus igni,
  40. taedaque consimili ratione accensa per undas
  41. conlucet, quo cumque natans impellitur auris.
  42. ni mirum quia sunt in aqua permulta vaporis
  43. semina de terraque necessest funditus ipsa
  44. ignis corpora per totum consurgere fontem
  45. et simul exspirare foras exireque in auras,
  46. non ita multa tamen, calidus queat ut fieri fons;
  47. praeterea dispersa foras erumpere cogit
  48. vis per aquam subito sursumque ea conciliari.
  49. quod genus endo marist Aradi fons, dulcis aquai
  50. qui scatit et salsas circum se dimovet undas;
  51. et multis aliis praebet regionibus aequor
  52. utilitatem opportunam sitientibus nautis,
  53. quod dulcis inter salsas intervomit undas.
  54. sic igitur per eum possunt erumpere fontem
  55. et scatere illa foras; in stuppam semina quae cum
  56. conveniunt aut in taedai corpore adhaerent,
  57. ardescunt facile extemplo, quia multa quoque in se
  58. semina habent ignis stuppae taedaeque tenentes.
  59. nonne vides etiam, nocturna ad lumina linum
  60. nuper ubi extinctum admoveas, accendier ante
  61. quam tetigit flammam, taedamque pari ratione?
  62. multaque praeterea prius ipso tacta vapore
  63. eminus ardescunt quam comminus imbuat ignis.
  64. hoc igitur fieri quoque in illo fonte putandumst.
  65. Quod super est, agere incipiam quo foedere fiat
  66. naturae, lapis hic ut ferrum ducere possit,
  67. quem Magneta vocant patrio de nomine Grai,
  68. Magnetum quia sit patriis in finibus ortus.
  69. hunc homines lapidem mirantur; quippe catenam
  70. saepe ex anellis reddit pendentibus ex se.
  71. quinque etenim licet inter dum pluresque videre
  72. ordine demisso levibus iactarier auris,
  73. unus ubi ex uno dependet supter adhaerens
  74. ex alioque alius lapidis vim vinclaque noscit;
  75. usque adeo permananter vis pervalet eius.
  76. Hoc genus in rebus firmandumst multa prius quam
  77. ipsius rei rationem reddere possis,
  78. et nimium longis ambagibus est adeundum;
  79. quo magis attentas auris animumque reposco.
  80. Principio omnibus ab rebus, quas cumque videmus,
  81. perpetuo fluere ac mitti spargique necessest
  82. corpora quae feriant oculos visumque lacessant.
  83. perpetuoque fluunt certis ab rebus odores;
  84. frigus ut a fluviis, calor a sole, aestus ab undis
  85. aequoris, exesor moerorum, litora propter;
  86. nec varii cessant sonitus manare per auras;
  87. denique in os salsi venit umor saepe saporis,
  88. cum mare versamur propter, dilutaque contra
  89. cum tuimur misceri absinthia, tangit amaror.
  90. usque adeo omnibus ab rebus res quaeque fluenter
  91. fertur et in cunctas dimittitur undique partis
  92. nec mora nec requies interdatur ulla fluendi,
  93. perpetuo quoniam sentimus et omnia semper
  94. cernere odorari licet et sentire sonare.
  95. Nunc omnis repetam quam raro corpore sint res
  96. commemorare; quod in primo quoque carmine claret.
  97. quippe etenim, quamquam multas hoc pertinet ad res
  98. noscere, cum primis hanc ad rem protinus ipsam,
  99. qua de disserere adgredior, firmare necessest
  100. nil esse in promptu nisi mixtum corpus inani.
  101. principio fit ut in speluncis saxa superna
  102. sudent umore et guttis manantibus stillent.
  103. manat item nobis e toto corpore sudor,
  104. crescit barba pilique per omnia membra, per artus.
  105. diditur in venas cibus omnis, auget alitque
  106. corporis extremas quoque partis unguiculosque.
  107. frigus item transire per aes calidumque vaporem
  108. sentimus, sentimus item transire per aurum
  109. atque per argentum, cum pocula plena tenemus.
  110. denique per dissaepta domorum saxea voces
  111. pervolitant, permanat odor frigusque vaposque
  112. ignis, qui ferri quoque vim penetrare ,
  113. denique qua circum caeli lorica ,
  114. morbida visque simul, cum extrinsecus insinuatur;
  115. et tempestate in terra caeloque coorta
  116. in caelum terrasque remotae iure facessunt;
  117. quandoquidem nihil est nisi raro corpore nexum.
  118. Huc accedit uti non omnia, quae iaciuntur
  119. corpora cumque ab rebus, eodem praedita sensu
  120. atque eodem pacto rebus sint omnibus apta.
  121. principio terram sol excoquit et facit are,
  122. at glaciem dissolvit et altis montibus altas
  123. extructasque nives radiis tabescere cogit;
  124. denique cera lique fit in eius posta vapore.
  125. ignis item liquidum facit aes aurumque resolvit,
  126. at coria et carnem trahit et conducit in unum.
  127. umor aquae porro ferrum condurat ab igni,
  128. at coria et carnem mollit durata calore.
  129. barbigeras oleaster eo iuvat usque capellas,
  130. effluat ambrosias quasi vero et nectare tinctus;
  131. qua nihil est homini quod amarius fronde acida extet.
  132. denique amaracinum fugitat sus et timet omne
  133. unguentum; nam saetigeris subus acre venenumst;
  134. quod nos inter dum tam quam recreare videtur.
  135. at contra nobis caenum taeterrima cum sit
  136. spurcities, eadem subus haec iucunda videtur,
  137. insatiabiliter toti ut volvantur ibidem.
  138. Hoc etiam super est, ipsa quam dicere de re
  139. adgredior, quod dicendum prius esse videtur.
  140. multa foramina cum variis sint reddita rebus,
  141. dissimili inter se natura praedita debent
  142. esse et habere suam naturam quaeque viasque.
  143. quippe etenim varii sensus animantibus insunt,
  144. quorum quisque suam proprie rem percipit in se;
  145. nam penetrare alio sonitus alioque saporem
  146. cernimus e sucis, alio nidoris odores.
  147. scilicet id fieri cogit natura viarum
  148. multimodis varians, ut paulo ostendimus ante.
  149. praeterea manare aliud per saxa videtur,
  150. atque aliud lignis, aliud transire per aurum,
  151. argentoque foras aliud vitroque meare;
  152. nam fluere hac species, illac calor ire videtur,
  153. atque aliis aliud citius transmittere eadem.
  154. scilicet id fieri cogit natura viarum
  155. multimodis varians, ut paulo ostendimus ante,
  156. propter dissimilem naturam textaque rerum.
  157. Qua propter, bene ubi haec confirmata atque locata
  158. omnia constiterint nobis praeposta parata,
  159. quod super est, facile hinc ratio reddetur et omnis
  160. causa pate fiet, quae ferri pelliciat vim.
  161. Principio fluere e lapide hoc permulta necessest
  162. semina sive aestum, qui discutit plagis,
  163. inter qui lapidem ferrumque est cumque locatus.
  164. hoc ubi inanitur spatium multusque vace fit
  165. in medio locus, extemplo primordia ferri
  166. in vacuum prolapsa cadunt coniuncta, fit utque
  167. anulus ipse sequatur eatque ita corpore toto.
  168. nec res ulla magis primoribus ex elementis
  169. indupedita suis arte conexa cohaeret
  170. quam validi ferri natura et frigidus horror.
  171. quo minus est mirum, quod dicitur esse alienum,
  172. corpora si nequeunt e ferro plura coorta
  173. in vacuum ferri, quin anulus ipse sequatur;
  174. quod facit et sequitur, donec pervenit ad ipsum
  175. iam lapidem caecisque in eo compagibus haesit.
  176. hoc fit idem cunctas in partis; unde vace fit
  177. cumque locus, sive e transverso sive superne,
  178. corpora continuo in vacuum vicina feruntur;
  179. quippe agitantur enim plagis aliunde nec ipsa
  180. sponte sua sursum possunt consurgere in auras.
  181. huc accedit item, quare queat id magis esse,
  182. haec quoque res adiumento motuque iuvatur,
  183. quod, simul a fronte est anelli rarior
  184. factus inanitusque locus magis ac vacuatus,
  185. continuo fit uti qui post est cumque locatus
  186. a tergo quasi provehat atque propellat.
  187. semper enim circum positus res verberat ;
  188. sed tali fit uti propellat tempore ferrum,
  189. parte quod ex una spatium vacat et capit in se.
  190. hic, tibi quem memoro, per crebra foramina ferri
  191. parvas ad partis subtiliter insinuatus
  192. trudit et inpellit, quasi navem velaque ventus.
  193. denique res omnes debent in corpore habere
  194. , quandoquidem raro sunt corpore et
  195. omnibus est rebus circum datus adpositusque.
  196. hic igitur, penitus qui in ferrost abditus ,
  197. sollicito motu semper iactatur eoque
  198. verberat anellum dubio procul et ciet intus,
  199. scilicet illo eodem fertur, quo praecipitavit
  200. iam semel et partem in vacuam conamina sumpsit.
  201. Fit quoque ut a lapide hoc ferri natura recedat
  202. inter dum, fugere atque sequi consueta vicissim.
  203. exultare etiam Samothracia ferrea vidi
  204. et ramenta simul ferri furere intus ahenis
  205. in scaphiis, lapis hic Magnes cum subditus esset;
  206. usque adeo fugere a saxo gestire videtur.
  207. aere interposito discordia tanta creatur
  208. propterea quia ni mirum prius aestus ubi aeris
  209. praecepit ferrique vias possedit apertas,
  210. posterior lapidis venit aestus et omnia plena
  211. invenit in ferro neque habet qua tranet ut ante;
  212. cogitur offensare igitur pulsareque fluctu
  213. ferrea texta suo; quo pacto respuit ab se
  214. atque per aes agitat, sine eo quod saepe resorbet.
  215. Illud in his rebus mirari mitte, quod aestus
  216. non valet e lapide hoc alias impellere item res.
  217. pondere enim fretae partim stant, quod genus aurum;
  218. at partim raro quia sunt cum corpore, ut aestus
  219. pervolet intactus, nequeunt inpellier usquam,
  220. lignea materies in quo genere esse videtur.
  221. interutrasque igitur ferri natura locata
  222. aeris ubi accepit quaedam corpuscula, tum fit,
  223. inpellant ut eo Magnesia flumine saxa.
  224. nec tamen haec ita sunt aliarum rerum aliena,
  225. ut mihi multa parum genere ex hoc suppeditentur,