De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nidore offendit nares, consopit ibidem,
  2. concidere et spumas qui morbo mittere suevit.
  3. castoreoque gravi mulier sopita recumbit,
  4. et manibus nitidum teneris opus effluit ei,
  5. tempore eo si odoratast quo menstrua solvit.
  6. multaque praeterea languentia membra per artus
  7. solvunt atque animam labefactant sedibus intus.
  8. denique si calidis etiam cunctere lavabris
  9. plenior et lueris, solio ferventis aquai
  10. quam facile in medio fit uti des saepe ruinas!
  11. carbonumque gravis vis atque odor insinuatur
  12. quam facile in cerebrum, nisi aqua praecepimus ante!
  13. at cum membra domans percepit fervida febris,
  14. tum fit odor vini plagae mactabilis instar.
  15. nonne vides etiam terra quoque sulpur in ipsa
  16. gignier et taetro concrescere odore bitumen,
  17. denique ubi argenti venas aurique secuntur,
  18. terrai penitus scrutantes abdita ferro,
  19. qualis expiret Scaptensula subter odores?
  20. quidve mali fit ut exalent aurata metalla!
  21. quas hominum reddunt facies qualisque colores!
  22. nonne vides audisve perire in tempore parvo
  23. quam soleant et quam vitai copia desit,
  24. quos opere in tali cohibet vis magna necessis?
  25. hos igitur tellus omnis exaestuat aestus
  26. expiratque foras in apertum promptaque caeli.
  27. Sic et Averna loca alitibus summittere debent
  28. mortiferam vim. de terra quae surgit in auras,
  29. ut spatium caeli quadam de parte venenet;
  30. quo simul ac primum pennis delata sit ales,
  31. impediatur ibi caeco correpta veneno,
  32. ut cadat e regione loci, qua derigit aestus.
  33. quo cum conruit, hic eadem vis illius aestus