De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. pestilitas et iam pigris balantibus aegror.
  2. nec refert utrum nos in loca deveniamus
  3. nobis adversa et caeli mutemus amictum,
  4. an caelum nobis ultro natura corumptum
  5. deferat aut aliquid quo non consuevimus uti,
  6. quod nos adventu possit temptare recenti.
  7. Haec ratio quondam morborum et mortifer aestus
  8. finibus in Cecropis funestos reddidit agros
  9. vastavitque vias, exhausit civibus urbem.
  10. nam penitus veniens Aegypti finibus ortus,
  11. permensus multum camposque natantis,
  12. incubuit tandem populo Pandionis omni.
  13. inde catervatim morbo mortique dabantur.
  14. principio caput incensum fervore gerebant
  15. et duplicis oculos suffusa luce rubentes.
  16. sudabant etiam fauces intrinsecus atrae
  17. sanguine et ulceribus vocis via saepta coibat
  18. atque animi interpres manabat lingua cruore
  19. debilitata malis, motu gravis, aspera tactu.
  20. inde ubi per fauces pectus complerat et ipsum
  21. morbida vis in cor maestum confluxerat aegris,
  22. omnia tum vero vitai claustra lababant.
  23. spiritus ore foras taetrum volvebat odorem,
  24. rancida quo perolent proiecta cadavera ritu.
  25. atque animi prorsum tum vires totius, omne
  26. languebat corpus leti iam limine in ipso.
  27. intolerabilibusque malis erat anxius angor
  28. adsidue comes et gemitu commixta querella,
  29. singultusque frequens noctem per saepe diemque
  30. corripere adsidue nervos et membra coactans
  31. dissoluebat eos, defessos ante, fatigans.
  32. nec nimio cuiquam posses ardore tueri
  33. corporis in summo summam fervescere partem,
  34. sed potius tepidum manibus proponere tactum
  35. et simul ulceribus quasi inustis omne rubere
  36. corpus, ut est per membra sacer dum diditur ignis.
  37. intima pars hominum vero flagrabat ad ossa,
  38. flagrabat stomacho flamma ut fornacibus intus.
  39. nil adeo posses cuiquam leve tenveque membris
  40. vertere in utilitatem, at ventum et frigora semper.
  41. in fluvios partim gelidos ardentia morbo
  42. membra dabant nudum iacientes corpus in undas.
  43. multi praecipites nymphis putealibus alte
  44. inciderunt ipso venientes ore patente:
  45. insedabiliter sitis arida corpora mersans
  46. aequabat multum parvis umoribus imbrem.
  47. nec requies erat ulla mali: defessa iacebant
  48. corpora. mussabat tacito medicina timore,
  49. quippe patentia cum totiens ardentia morbis
  50. lumina versarent oculorum expertia somno.
  51. multaque praeterea mortis tum signa dabantur:
  52. perturbata animi mens in maerore metuque,
  53. triste supercilium, furiosus voltus et acer,
  54. sollicitae porro plenaeque sonoribus aures,
  55. creber spiritus aut ingens raroque coortus,
  56. sudorisque madens per collum splendidus umor,
  57. tenvia sputa minuta, croci contacta colore
  58. salsaque per fauces rauca vix edita tussi.
  59. in manibus vero nervi trahere et tremere artus
  60. a pedibusque minutatim succedere frigus
  61. non dubitabat. item ad supremum denique tempus
  62. conpressae nares, nasi primoris acumen
  63. tenve, cavati oculi, cava tempora, frigida pellis
  64. duraque in ore, iacens rictu, frons tenta manebat.
  65. nec nimio rigida post artus morte iacebant.
  66. octavoque fere candenti lumine solis
  67. aut etiam nona reddebant lampade vitam.
  68. quorum siquis, ut est, vitarat funera leti,
  69. ulceribus taetris et nigra proluvie alvi
  70. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  71. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  72. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  73. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  74. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  75. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  76. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  77. et graviter partim metuentes limina leti
  78. vivebant ferro privati parte virili,
  79. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  80. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  81. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  82. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  83. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  84. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  85. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  86. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  87. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  88. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  89. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  90. exibant silvis. languebant pleraque morbo
  91. et moriebantur. cum primis fida canum vis
  92. strata viis animam ponebat in omnibus aegre;
  93. extorquebat enim vitam vis morbida membris.
  94. incomitata rapi certabant funera vasta
  95. nec ratio remedii communis certa dabatur;
  96. nam quod ali dederat vitalis auras
  97. volvere in ore licere et caeli templa tueri,
  98. hoc aliis erat exitio letumque parabat.
  99. Illud in his rebus miserandum magnopere unum
  100. aerumnabile erat, quod ubi se quisque videbat
  101. implicitum morbo, morti damnatus ut esset,
  102. deficiens animo maesto cum corde iacebat,
  103. funera respectans animam amittebat ibidem.
  104. quippe etenim nullo cessabant tempore apisci
  105. ex aliis alios avidi contagia morbi,
  106. lanigeras tam quam pecudes et bucera saecla,
  107. idque vel in primis cumulabat funere funus
  108. nam qui cumque suos fugitabant visere ad aegros,
  109. vitai nimium cupidos mortisque timentis
  110. poenibat paulo post turpi morte malaque,
  111. desertos, opis expertis, incuria mactans.
  112. qui fuerant autem praesto, contagibus ibant
  113. atque labore, pudor quem tum cogebat obire
  114. blandaque lassorum vox mixta voce querellae.
  115. optimus hoc leti genus ergo quisque subibat.
  116. Praeterea iam pastor et armentarius omnis
  117. et robustus item curvi moderator aratri
  118. languebat, penitusque casa contrusa iacebant
  119. corpora paupertate et morbo dedita morti.
  120. exanimis pueris super exanimata parentum
  121. corpora non numquam posses retroque videre
  122. matribus et patribus natos super edere vitam.
  123. nec minimam partem ex agris maeror is in urbem
  124. confluxit, languens quem contulit agricolarum
  125. copia conveniens ex omni morbida parte.
  126. omnia conplebant loca tectaque quo magis aestu,
  127. confertos ita acervatim mors accumulabat.
  128. multa siti prostrata viam per proque voluta
  129. corpora silanos ad aquarum strata iacebant
  130. interclusa anima nimia ab dulcedine aquarum,
  131. multaque per populi passim loca prompta viasque
  132. languida semanimo cum corpore membra videres
  133. horrida paedore et pannis cooperta perire,
  134. corporis inluvie, pelli super ossibus una,
  135. ulceribus taetris prope iam sordeque sepulta.
  136. omnia denique sancta deum delubra replerat
  137. corporibus mors exanimis onerataque passim
  138. cuncta cadaveribus caelestum templa manebant,
  139. hospitibus loca quae complerant aedituentes.
  140. nec iam religio divom nec numina magni
  141. pendebantur enim: praesens dolor exsuperabat.
  142. nec mos ille sepulturae remanebat in urbe,
  143. quo prius hic populus semper consuerat humari;
  144. perturbatus enim totus trepidabat et unus
  145. quisque suum pro re cognatum maestus humabat.
  146. multaque res subita et paupertas horrida suasit;
  147. namque suos consanguineos aliena rogorum
  148. insuper extructa ingenti clamore locabant
  149. subdebantque faces, multo cum sanguine saepe
  150. rixantes, potius quam corpora desererentur,
  151. inque aliis alium populum sepelire suorum
  152. certantes; lacrimis lassi luctuque redibant;
  153. inde bonam partem in lectum maerore dabantur;
  154. nec poterat quisquam reperiri, quem neque morbus
  155. nec mors nec luctus temptaret tempore tali.