De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. qua graditur conturbat et immutare coactat,
  2. fit quoque ut, in nostrum cum venit denique caelum,
  3. corrumpat reddatque sui simile atque alienum.
  4. haec igitur subito clades nova pestilitasque
  5. aut in aquas cadit aut fruges persidit in ipsas
  6. aut alios hominum pastus pecudumque cibatus,
  7. aut etiam suspensa manet vis in ipso
  8. et, cum spirantes mixtas hinc ducimus auras,
  9. illa quoque in corpus pariter sorbere necessest.
  10. consimili ratione venit bubus quoque saepe
  11. pestilitas et iam pigris balantibus aegror.
  12. nec refert utrum nos in loca deveniamus
  13. nobis adversa et caeli mutemus amictum,
  14. an caelum nobis ultro natura corumptum
  15. deferat aut aliquid quo non consuevimus uti,
  16. quod nos adventu possit temptare recenti.
  17. Haec ratio quondam morborum et mortifer aestus
  18. finibus in Cecropis funestos reddidit agros
  19. vastavitque vias, exhausit civibus urbem.
  20. nam penitus veniens Aegypti finibus ortus,
  21. permensus multum camposque natantis,
  22. incubuit tandem populo Pandionis omni.
  23. inde catervatim morbo mortique dabantur.
  24. principio caput incensum fervore gerebant
  25. et duplicis oculos suffusa luce rubentes.
  26. sudabant etiam fauces intrinsecus atrae
  27. sanguine et ulceribus vocis via saepta coibat
  28. atque animi interpres manabat lingua cruore
  29. debilitata malis, motu gravis, aspera tactu.
  30. inde ubi per fauces pectus complerat et ipsum
  31. morbida vis in cor maestum confluxerat aegris,
  32. omnia tum vero vitai claustra lababant.
  33. spiritus ore foras taetrum volvebat odorem,