De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. mortiferam possit cladem conflare coorta
  2. morbida vis hominum generi pecudumque catervis,
  3. expediam, primum multarum semina rerum
  4. esse supra docui quae sint vitalia nobis,
  5. et contra quae sint morbo mortique necessest
  6. multa volare; ea cum casu sunt forte coorta
  7. et perturbarunt caelum, fit morbidus .
  8. atque ea vis omnis morborum pestilitasque
  9. aut extrinsecus ut nubes nebulaeque superne
  10. per caelum veniunt aut ipsa saepe coorta
  11. de terra surgunt, ubi putorem umida nactast
  12. intempestivis pluviisque et solibus icta.
  13. nonne vides etiam caeli novitate et aquarum
  14. temptari procul a patria qui cumque domoque
  15. adveniunt ideo quia longe discrepitant res?
  16. nam quid Brittannis caelum differre putamus,
  17. et quod in Aegypto est, qua mundi claudicat axis,
  18. quidve quod in Ponto est differre et Gadibus atque
  19. usque ad nigra virum percocto saecla colore?
  20. quae cum quattuor inter se diversa videmus
  21. quattuor a ventis et caeli partibus esse,
  22. tum color et facies hominum distare videntur
  23. largiter et morbi generatim saecla tenere.
  24. est elephas morbus qui propter flumina Nili
  25. gignitur Aegypto in media neque praeterea usquam.
  26. Atthide temptantur gressus oculique in Achaeis
  27. finibus. inde aliis alius locus est inimicus
  28. partibus ac membris; varius concinnat id .
  29. proinde ubi se caelum, quod nobis forte alienum,
  30. commovet atque inimicus serpere coepit,
  31. ut nebula ac nubes paulatim repit et omne
  32. qua graditur conturbat et immutare coactat,
  33. fit quoque ut, in nostrum cum venit denique caelum,
  34. corrumpat reddatque sui simile atque alienum.
  35. haec igitur subito clades nova pestilitasque
  36. aut in aquas cadit aut fruges persidit in ipsas
  37. aut alios hominum pastus pecudumque cibatus,
  38. aut etiam suspensa manet vis in ipso
  39. et, cum spirantes mixtas hinc ducimus auras,
  40. illa quoque in corpus pariter sorbere necessest.
  41. consimili ratione venit bubus quoque saepe
  42. pestilitas et iam pigris balantibus aegror.
  43. nec refert utrum nos in loca deveniamus
  44. nobis adversa et caeli mutemus amictum,
  45. an caelum nobis ultro natura corumptum
  46. deferat aut aliquid quo non consuevimus uti,
  47. quod nos adventu possit temptare recenti.
  48. Haec ratio quondam morborum et mortifer aestus
  49. finibus in Cecropis funestos reddidit agros
  50. vastavitque vias, exhausit civibus urbem.
  51. nam penitus veniens Aegypti finibus ortus,
  52. permensus multum camposque natantis,
  53. incubuit tandem populo Pandionis omni.
  54. inde catervatim morbo mortique dabantur.
  55. principio caput incensum fervore gerebant
  56. et duplicis oculos suffusa luce rubentes.
  57. sudabant etiam fauces intrinsecus atrae
  58. sanguine et ulceribus vocis via saepta coibat
  59. atque animi interpres manabat lingua cruore
  60. debilitata malis, motu gravis, aspera tactu.
  61. inde ubi per fauces pectus complerat et ipsum
  62. morbida vis in cor maestum confluxerat aegris,
  63. omnia tum vero vitai claustra lababant.
  64. spiritus ore foras taetrum volvebat odorem,
  65. rancida quo perolent proiecta cadavera ritu.
  66. atque animi prorsum tum vires totius, omne
  67. languebat corpus leti iam limine in ipso.
  68. intolerabilibusque malis erat anxius angor
  69. adsidue comes et gemitu commixta querella,
  70. singultusque frequens noctem per saepe diemque
  71. corripere adsidue nervos et membra coactans
  72. dissoluebat eos, defessos ante, fatigans.
  73. nec nimio cuiquam posses ardore tueri
  74. corporis in summo summam fervescere partem,
  75. sed potius tepidum manibus proponere tactum
  76. et simul ulceribus quasi inustis omne rubere
  77. corpus, ut est per membra sacer dum diditur ignis.
  78. intima pars hominum vero flagrabat ad ossa,
  79. flagrabat stomacho flamma ut fornacibus intus.
  80. nil adeo posses cuiquam leve tenveque membris
  81. vertere in utilitatem, at ventum et frigora semper.
  82. in fluvios partim gelidos ardentia morbo
  83. membra dabant nudum iacientes corpus in undas.
  84. multi praecipites nymphis putealibus alte
  85. inciderunt ipso venientes ore patente:
  86. insedabiliter sitis arida corpora mersans
  87. aequabat multum parvis umoribus imbrem.
  88. nec requies erat ulla mali: defessa iacebant
  89. corpora. mussabat tacito medicina timore,
  90. quippe patentia cum totiens ardentia morbis
  91. lumina versarent oculorum expertia somno.
  92. multaque praeterea mortis tum signa dabantur:
  93. perturbata animi mens in maerore metuque,
  94. triste supercilium, furiosus voltus et acer,
  95. sollicitae porro plenaeque sonoribus aures,
  96. creber spiritus aut ingens raroque coortus,
  97. sudorisque madens per collum splendidus umor,
  98. tenvia sputa minuta, croci contacta colore
  99. salsaque per fauces rauca vix edita tussi.
  100. in manibus vero nervi trahere et tremere artus
  101. a pedibusque minutatim succedere frigus
  102. non dubitabat. item ad supremum denique tempus
  103. conpressae nares, nasi primoris acumen
  104. tenve, cavati oculi, cava tempora, frigida pellis
  105. duraque in ore, iacens rictu, frons tenta manebat.
  106. nec nimio rigida post artus morte iacebant.
  107. octavoque fere candenti lumine solis
  108. aut etiam nona reddebant lampade vitam.
  109. quorum siquis, ut est, vitarat funera leti,
  110. ulceribus taetris et nigra proluvie alvi
  111. posterius tamen hunc tabes letumque manebat,
  112. aut etiam multus capitis cum saepe dolore
  113. corruptus sanguis expletis naribus ibat.
  114. huc hominis totae vires corpusque fluebat.
  115. profluvium porro qui taetri sanguinis acre
  116. exierat, tamen in nervos huic morbus et artus
  117. ibat et in partis genitalis corporis ipsas.
  118. et graviter partim metuentes limina leti
  119. vivebant ferro privati parte virili,
  120. et manibus sine non nulli pedibusque manebant
  121. in vita tamen et perdebant lumina partim.
  122. usque adeo mortis metus iis incesserat acer.
  123. atque etiam quosdam cepere oblivia rerum
  124. cunctarum, neque se possent cognoscere ut ipsi.
  125. multaque humi cum inhumata iacerent corpora supra
  126. corporibus, tamen alituum genus atque ferarum
  127. aut procul absiliebat, ut acrem exiret odorem,
  128. aut, ubi gustarat, languebat morte propinqua.
  129. nec tamen omnino temere illis solibus ulla
  130. comparebat avis, nec tristia saecla ferarum
  131. exibant silvis. languebant pleraque morbo
  132. et moriebantur. cum primis fida canum vis
  133. strata viis animam ponebat in omnibus aegre;
  134. extorquebat enim vitam vis morbida membris.
  135. incomitata rapi certabant funera vasta
  136. nec ratio remedii communis certa dabatur;
  137. nam quod ali dederat vitalis auras
  138. volvere in ore licere et caeli templa tueri,
  139. hoc aliis erat exitio letumque parabat.
  140. Illud in his rebus miserandum magnopere unum
  141. aerumnabile erat, quod ubi se quisque videbat
  142. implicitum morbo, morti damnatus ut esset,
  143. deficiens animo maesto cum corde iacebat,
  144. funera respectans animam amittebat ibidem.
  145. quippe etenim nullo cessabant tempore apisci
  146. ex aliis alios avidi contagia morbi,
  147. lanigeras tam quam pecudes et bucera saecla,
  148. idque vel in primis cumulabat funere funus
  149. nam qui cumque suos fugitabant visere ad aegros,
  150. vitai nimium cupidos mortisque timentis
  151. poenibat paulo post turpi morte malaque,
  152. desertos, opis expertis, incuria mactans.
  153. qui fuerant autem praesto, contagibus ibant
  154. atque labore, pudor quem tum cogebat obire
  155. blandaque lassorum vox mixta voce querellae.
  156. optimus hoc leti genus ergo quisque subibat.
  157. Praeterea iam pastor et armentarius omnis
  158. et robustus item curvi moderator aratri
  159. languebat, penitusque casa contrusa iacebant
  160. corpora paupertate et morbo dedita morti.
  161. exanimis pueris super exanimata parentum
  162. corpora non numquam posses retroque videre
  163. matribus et patribus natos super edere vitam.
  164. nec minimam partem ex agris maeror is in urbem
  165. confluxit, languens quem contulit agricolarum
  166. copia conveniens ex omni morbida parte.
  167. omnia conplebant loca tectaque quo magis aestu,
  168. confertos ita acervatim mors accumulabat.
  169. multa siti prostrata viam per proque voluta
  170. corpora silanos ad aquarum strata iacebant
  171. interclusa anima nimia ab dulcedine aquarum,
  172. multaque per populi passim loca prompta viasque
  173. languida semanimo cum corpore membra videres
  174. horrida paedore et pannis cooperta perire,
  175. corporis inluvie, pelli super ossibus una,
  176. ulceribus taetris prope iam sordeque sepulta.
  177. omnia denique sancta deum delubra replerat
  178. corporibus mors exanimis onerataque passim
  179. cuncta cadaveribus caelestum templa manebant,
  180. hospitibus loca quae complerant aedituentes.
  181. nec iam religio divom nec numina magni
  182. pendebantur enim: praesens dolor exsuperabat.
  183. nec mos ille sepulturae remanebat in urbe,
  184. quo prius hic populus semper consuerat humari;
  185. perturbatus enim totus trepidabat et unus
  186. quisque suum pro re cognatum maestus humabat.
  187. multaque res subita et paupertas horrida suasit;
  188. namque suos consanguineos aliena rogorum
  189. insuper extructa ingenti clamore locabant
  190. subdebantque faces, multo cum sanguine saepe
  191. rixantes, potius quam corpora desererentur,
  192. inque aliis alium populum sepelire suorum
  193. certantes; lacrimis lassi luctuque redibant;
  194. inde bonam partem in lectum maerore dabantur;
  195. nec poterat quisquam reperiri, quem neque morbus
  196. nec mors nec luctus temptaret tempore tali.