De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et ferro coepere solum proscindere terrae
  2. exaequataque sunt creperi certamina belli.
  3. et prius est armatum in equi conscendere costas
  4. et moderarier hunc frenis dextraque vigere
  5. quam biiugo curru belli temptare pericla.
  6. et biiugo prius est quam bis coniungere binos
  7. et quam falciferos armatum escendere currus.
  8. inde boves Lucas turrito corpore, tetras,
  9. anguimanus, belli docuerunt volnera Poeni
  10. sufferre et magnas Martis turbare catervas.
  11. sic alid ex alio peperit discordia tristis,
  12. horribile humanis quod gentibus esset in armis,
  13. inque dies belli terroribus addidit augmen.
  14. Temptarunt etiam tauros in moenere belli
  15. expertique sues saevos sunt mittere in hostis.
  16. et validos partim prae se misere leones
  17. cum doctoribus armatis saevisque magistris,
  18. qui moderarier his possent vinclisque tenere,
  19. ne quiquam, quoniam permixta caede calentes
  20. turbabant saevi nullo discrimine turmas,
  21. terrificas capitum quatientis undique cristas,
  22. nec poterant equites fremitu perterrita equorum
  23. pectora mulcere et frenis convertere in hostis.
  24. inritata leae iaciebant corpora saltu
  25. undique et adversum venientibus ora patebant
  26. et nec opinantis a tergo deripiebant
  27. deplexaeque dabant in terram volnere victos,
  28. morsibus adfixae validis atque unguibus uncis.
  29. iactabantque suos tauri pedibusque terebant
  30. et latera ac ventres hauribant supter equorum
  31. cornibus et terram minitanti mente ruebant.
  32. et validis socios caedebant dentibus apri
  33. tela infracta suo tinguentes sanguine saevi
  34. in se fracta suo tinguentes sanguine tela,
  35. permixtasque dabant equitum peditumque ruinas.
  36. nam transversa feros exibant dentis adactus
  37. iumenta aut pedibus ventos erecta petebant,
  38. ne quiquam, quoniam ab nervis succisa videres
  39. concidere atque gravi terram consternere casu.
  40. si quos ante domi domitos satis esse putabant,
  41. effervescere cernebant in rebus agundis
  42. volneribus clamore fuga terrore tumultu,
  43. nec poterant ullam partem redducere eorum;
  44. diffugiebat enim varium genus omne ferarum,
  45. ut nunc saepe boves Lucae ferro male mactae
  46. diffugiunt, fera facta suis cum multa dedere.
  47. Sed facere id non tam vincendi spe voluerunt;
  48. quam dare quod gemerent hostes, ipsique perire,
  49. qui numero diffidebant armisque vacabant,
  50. si fuit ut facerent. sed vix adducor ut ante
  51. non quierint animo praesentire atque videre,
  52. quam commune malum fieret foedumque, futurum.
  53. et magis id possis factum contendere in omni
  54. in variis mundis varia ratione creatis,
  55. quam certo atque uno terrarum quolibet orbi.
  56. Nexilis ante fuit vestis quam textile tegmen.
  57. textile post ferrumst, quia ferro tela paratur,
  58. nec ratione alia possunt tam levia gigni
  59. insilia ac fusi, radii, scapique sonantes.
  60. et facere ante viros lanam natura
  61. quam muliebre genus; nam longe praestat in arte
  62. et sollertius est multo genus omne virile;
  63. agricolae donec vitio vertere severi,
  64. ut muliebribus id manibus concedere vellent
  65. atque ipsi pariter durum sufferre laborem
  66. atque opere in duro durarent membra manusque.
  67. At specimen sationis et insitionis origo
  68. ipsa fuit rerum primum natura creatrix,
  69. arboribus quoniam bacae glandesque caducae
  70. tempestiva dabant pullorum examina supter;
  71. unde etiam libitumst stirpis committere ramis
  72. et nova defodere in terram virgulta per agros.
  73. inde aliam atque aliam culturam dulcis agelli
  74. temptabant fructusque feros mansuescere terra
  75. cernebant indulgendo blandeque colendo.
  76. inque dies magis in montem succedere silvas
  77. cogebant infraque locum concedere cultis,
  78. prata lacus rivos segetes vinetaque laeta
  79. collibus et campis ut haberent, atque olearum
  80. caerula distinguens inter plaga currere posset
  81. per tumulos et convallis camposque profusa;
  82. ut nunc esse vides vario distincta lepore
  83. omnia, quae pomis intersita dulcibus ornant
  84. arbustisque tenent felicibus opsita circum.
  85. At liquidas avium voces imitarier ore
  86. ante fuit multo quam levia carmina cantu
  87. concelebrare homines possent aurisque iuvare.
  88. et zephyri cava per calamorum sibila primum
  89. agrestis docuere cavas inflare cicutas.
  90. inde minutatim dulcis didicere querellas,
  91. tibia quas fundit digitis pulsata canentum,
  92. avia per nemora ac silvas saltusque reperta,
  93. per loca pastorum deserta atque otia dia.
  94. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  95. in medium ratioque in luminis eruit oras.
  96. haec animos ollis mulcebant atque iuvabant
  97. cum satiate cibi; nam tum sunt omnia cordi.
  98. saepe itaque inter se prostrati in gramine molli
  99. propter aquae rivom sub ramis arboris altae.
  100. non magnis opibus iucunde corpora habebant,
  101. praesertim cum tempestas ridebat et anni
  102. tempora pingebant viridantis floribus herbas.
  103. tum ioca, tum sermo, tum dulces esse cachinni
  104. consuerant; agrestis enim tum musa vigebat.
  105. tum caput atque umeros plexis redimire coronis
  106. floribus et foliis lascivia laeta movebat,
  107. atque extra numerum procedere membra moventes
  108. duriter et duro terram pede pellere matrem;
  109. unde oriebantur risus dulcesque cachinni,
  110. omnia quod nova tum magis haec et mira vigebant.
  111. et vigilantibus hinc aderant solacia somno
  112. ducere multimodis voces et flectere cantus
  113. et supera calamos unco percurrere labro;
  114. unde etiam vigiles nunc haec accepta tuentur.
  115. et numerum servare genus didicere, neque hilo
  116. maiore interea capiunt dulcedine fructum
  117. quam silvestre genus capiebat terrigenarum.
  118. nam quod adest praesto, nisi quid cognovimus ante
  119. suavius, in primis placet et pollere videtur,
  120. posteriorque fere melior res illa reperta
  121. perdit et immutat sensus ad pristina quaeque.
  122. sic odium coepit glandis, sic illa relicta
  123. strata cubilia sunt herbis et frondibus aucta.
  124. pellis item cecidit vestis contempta ferina;
  125. quam reor invidia tali tunc esse repertam,
  126. ut letum insidiis qui gessit primus obiret,
  127. et tamen inter eos distractam sanguine multo
  128. disperiise neque in fructum convertere quisse.
  129. tunc igitur pelles, nunc aurum et purpura curis
  130. exercent hominum vitam belloque fatigant;
  131. quo magis in nobis, ut opinor, culpa resedit.
  132. frigus enim nudos sine pellibus excruciabat
  133. terrigenas; at nos nil laedit veste carere
  134. purpurea atque auro signisque ingentibus apta,
  135. dum plebeia tamen sit, quae defendere possit.
  136. Ergo hominum genus in cassum frustraque laborat
  137. semper et in curis consumit inanibus aevom,
  138. ni mirum quia non cognovit quae sit habendi
  139. finis et omnino quoad crescat vera voluptas;
  140. idque minutatim vitam provexit in altum
  141. et belli magnos commovit funditus aestus.
  142. at vigiles mundi magnum versatile templum
  143. sol et luna suo lustrantes lumine circum
  144. perdocuere homines annorum tempora verti
  145. et certa ratione geri rem atque ordine certo.
  146. Iam validis saepti degebant turribus aevom,
  147. et divisa colebatur discretaque tellus,
  148. tum mare velivolis florebat navibus ponti,
  149. auxilia ac socios iam pacto foedere habebant,
  150. carminibus cum res gestas coepere
  151. tradere; nec multo prius sunt elementa reperta.
  152. propterea quid sit prius actum respicere aetas
  153. nostra nequit, nisi qua ratio vestigia monstrat.
  154. Navigia atque agri culturas moenia leges
  155. arma vias vestes et cetera de genere horum,
  156. praemia, delicias quoque vitae funditus omnis,
  157. carmina, picturas et daedala signa polita
  158. usus et impigrae simul experientia mentis
  159. paulatim docuit pedetemptim progredientis.
  160. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  161. in medium ratioque in luminis erigit oras;