De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. consilium quoque maius et auctior est animi vis.
  2. post ubi iam validis quassatum est viribus aevi
  3. corpus et obtusis ceciderunt viribus artus,
  4. claudicat ingenium, delirat lingua labat mens,
  5. omnia deficiunt atque uno tempore desunt.
  6. ergo dissolui quoque convenit omnem animai
  7. naturam, ceu fumus, in altas auras;
  8. quando quidem gigni pariter pariterque videmus
  9. crescere et, ut docui, simul aevo fessa fatisci.
  10. Huc accedit uti videamus, corpus ut ipsum
  11. suscipere inmanis morbos durumque dolorem,
  12. sic animum curas acris luctumque metumque;
  13. quare participem leti quoque convenit esse.
  14. quin etiam morbis in corporis avius errat
  15. saepe animus; dementit enim deliraque fatur,
  16. inter dumque gravi lethargo fertur in altum
  17. aeternumque soporem oculis nutuque cadenti;
  18. unde neque exaudit voces nec noscere voltus
  19. illorum potis est, ad vitam qui revocantes
  20. circum stant lacrimis rorantes ora genasque.
  21. quare animum quoque dissolui fateare necessest,
  22. quandoquidem penetrant in eum contagia morbi;
  23. nam dolor ac morbus leti fabricator uterquest,
  24. multorum exitio perdocti quod sumus ante.
  25. et quoniam mentem sanari corpus ut aegrum