De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. obvia sentimus, quando obretimur euntes,
  2. nec supera caput eiusdem cecidisse vietam
  3. vestem nec plumas avium papposque volantis,
  4. qui nimia levitate cadunt plerumque gravatim,
  5. nec repentis itum cuiusvis cumque animantis
  6. sentimus nec priva pedum vestigia quaeque,
  7. corpore quae in nostro culices et cetera ponunt.
  8. usque adeo prius est in nobis multa ciendum
  9. quam primordia sentiscant concussa animai,
  10. semina corporibus nostris inmixta per artus,
  11. et quam in his intervallis tuditantia possint
  12. concursare coire et dissultare vicissim.
  13. Et magis est animus vitai claustra
  14. et dominantior ad vitam quam vis animai.
  15. nam sine mente animoque nequit residere per artus
  16. temporis exiguam partem pars ulla animai,
  17. sed comes insequitur facile et discedit in auras
  18. et gelidos artus in leti frigore linquit.
  19. at manet in vita cui mens animusque remansit,
  20. quamvis est circum caesis lacer undique membris;
  21. truncus adempta anima circum membrisque remota
  22. vivit et aetherias vitalis suscipit auras;
  23. si non omnimodis, at magna parte animai
  24. privatus, tamen in vita cunctatur et haeret;
  25. ut, lacerato oculo circum si pupula mansit
  26. incolumis, stat cernundi vivata potestas,
  27. dum modo ne totum corrumpas luminis orbem
  28. et circum caedas aciem solamque relinquas;
  29. id quoque enim sine pernicie non fiet eorum.
  30. at si tantula pars oculi media illa peresa est,
  31. occidit extemplo lumen tenebraeque secuntur,
  32. incolumis quamvis alioqui splendidus orbis.
  33. hoc anima atque animus vincti sunt foedere semper.
  34. Nunc age, nativos animantibus et mortalis
  35. esse animos animasque levis ut noscere possis,
  36. conquisita diu dulcique reperta labore
  37. digna tua pergam disponere carmina vita.
  38. tu fac utrumque uno subiungas nomine eorum
  39. atque animam verbi causa cum dicere pergam,
  40. mortalem esse docens, animum quoque dicere credas,
  41. qua tenus est unum inter se coniunctaque res est.
  42. Principio quoniam tenuem constare minutis
  43. corporibus docui multoque minoribus esse
  44. principiis factam quam liquidus umor aquai
  45. aut nebula aut fumus —; nam longe mobilitate
  46. praestat et a tenui causa magis icta movetur,
  47. quippe ubi imaginibus fumi nebulaeque movetur;
  48. quod genus in somnis sopiti ubi cernimus alte
  49. exhalare vaporem altaria ferreque fumum;
  50. nam procul haec dubio nobis simulacra
  51. nunc igitur quoniam quassatis undique vasis
  52. diffluere umorem et laticem discedere cernis,
  53. et nebula ac fumus quoniam discedit in auras,
  54. crede animam quoque diffundi multoque perire
  55. ocius et citius dissolvi in corpora prima,
  56. cum semel ex hominis membris ablata recessit;
  57. quippe etenim corpus, quod vas quasi constitit eius,