De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Praeterea quamvis animantem grandior ictus,
  2. quam patitur natura, repente adfligit et omnis
  3. corporis atque animi pergit confundere sensus.
  4. dissoluuntur enim positurae principiorum
  5. et penitus motus vitales inpediuntur,
  6. donec materies omnis concussa per artus
  7. vitalis animae nodos a corpore solvit
  8. dispersamque foras per caulas eiecit omnis;
  9. nam quid praeterea facere ictum posse reamur
  10. oblatum, nisi discutere ac dissolvere quaeque?
  11. fit quoque uti soleant minus oblato acriter ictu
  12. reliqui motus vitalis vincere saepe,
  13. vincere et ingentis plagae sedare tumultus
  14. inque suos quicquid rursus revocare meatus
  15. et quasi iam leti dominantem in corpore motum
  16. discutere ac paene amissos accendere sensus;
  17. nam qua re potius leti iam limine ab ipso
  18. ad vitam possint conlecta mente reverti,
  19. quam quo decursum prope iam siet ire et abire?
  20. Praeterea, quoniam dolor est, ubi materiai
  21. corpora vi quadam per viscera viva per artus
  22. sollicitata suis trepidant in sedibus intus,
  23. inque locum quando remigrant, fit blanda voluptas,
  24. scire licet nullo primordia posse dolore
  25. temptari nullamque voluptatem capere ex se;