De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. semina cum porro distent, differre necessust
  2. intervalla vias conexus pondera plagas
  3. concursus motus; quae non animalia solum
  4. corpora seiungunt, sed terras ac mare totum
  5. secernunt caelumque a terris omne retentant.
  6. Nunc age dicta meo dulci quaesita labore
  7. percipe, ne forte haec albis ex alba rearis
  8. principiis esse, ante oculos quae candida cernis,
  9. aut ea quae nigrant nigro de semine nata;
  10. nive alium quemvis quae sunt inbuta colorem,
  11. propterea gerere hunc credas, quod materiai
  12. corpora consimili sint eius tincta colore;
  13. nullus enim color est omnino materiai
  14. corporibus, neque par rebus neque denique dispar.
  15. in quae corpora si nullus tibi forte videtur
  16. posse animi iniectus fieri, procul avius erras.
  17. nam cum caecigeni, solis qui lumina numquam
  18. dispexere, tamen cognoscant corpora tactu
  19. ex ineunte aevo nullo coniuncta colore,
  20. scire licet nostrae quoque menti corpora posse
  21. vorti in notitiam nullo circum lita fuco.
  22. denique nos ipsi caecis quaecumque tenebris
  23. tangimus, haud ullo sentimus tincta colore.
  24. Quod quoniam vinco fieri, nunc esse docebo.
  25. omnis enim color omnino mutatur in omnis;
  26. quod facere haud ullo debent primordia pacto;
  27. immutabile enim quiddam superare necessest,
  28. ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;
  29. nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
  30. continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
  31. proinde colore cave contingas semina rerum,
  32. ne tibi res redeant ad nihilum funditus omnes.
  33. Praeterea si nulla coloris principiis est
  34. reddita natura et variis sunt praedita formis,
  35. e quibus omnigenus gignunt variantque colores,
  36. propterea magni quod refert, semina quaeque
  37. cum quibus et quali positura contineantur
  38. et quos inter se dent motus accipiantque,
  39. perfacile extemplo rationem reddere possis,
  40. cur ea quae nigro fuerint paulo ante colore,
  41. marmoreo fieri possint candore repente,
  42. ut mare, cum magni commorunt aequora venti,
  43. vertitur in canos candenti marmore fluctus;
  44. dicere enim possis, nigrum quod saepe videmus,
  45. materies ubi permixta est illius et ordo
  46. principiis mutatus et addita demptaque quaedam,
  47. continuo id fieri ut candens videatur et album.
  48. quod si caeruleis constarent aequora ponti
  49. seminibus, nullo possent albescere pacto;
  50. nam quo cumque modo perturbes caerula quae sint,
  51. numquam in marmoreum possunt migrare colorem.
  52. sin alio atque alio sunt semina tincta colore,
  53. quae maris efficiunt unum purumque nitorem,
  54. ut saepe ex aliis formis variisque figuris
  55. efficitur quiddam quadratum unaque figura,