De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. fucus item sorsum, sorsum sapor insinuatur
  2. sensibus; ut noscas primis differre figuris.
  3. dissimiles igitur formae glomeramen in unum
  4. conveniunt et res permixto semine constant.
  5. Quin etiam passim nostris in versibus ipsis
  6. multa elementa vides multis communia verbis,
  7. cum tamen inter se versus ac verba necesse est
  8. confiteare alia ex aliis constare elementis;
  9. non quo multa parum communis littera currat
  10. aut nulla inter se duo sint ex omnibus isdem,
  11. sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.
  12. sic aliis in rebus item communia multa
  13. multarum rerum cum sint, primordia rerum
  14. dissimili tamen inter se consistere summa
  15. possunt; ut merito ex aliis constare feratur
  16. humanum genus et fruges arbustaque laeta.
  17. Nec tamen omnimodis conecti posse putandum est
  18. omnia; nam volgo fieri portenta videres,
  19. semiferas hominum species existere et altos
  20. inter dum ramos egigni corpore vivo
  21. multaque conecti terrestria membra marinis,
  22. tum flammam taetro spirantis ore Chimaeras
  23. pascere naturam per terras omniparentis.
  24. quorum nil fieri manifestum est, omnia quando
  25. seminibus certis certa genetrice creata
  26. conservare genus crescentia posse videmus.
  27. scilicet id certa fieri ratione necessust.
  28. nam sua cuique cibis ex omnibus intus in artus
  29. corpora discedunt conexaque convenientis
  30. efficiunt motus; at contra aliena videmus
  31. reicere in terras naturam, multaque caecis
  32. corporibus fugiunt e corpore percita plagis,
  33. quae neque conecti quoquam potuere neque intus
  34. vitalis motus consentire atque imitari.
  35. sed ne forte putes animalia sola teneri
  36. legibus his, quaedam ratio res terminat omnis
  37. nam vel uti tota natura dissimiles sunt
  38. inter se genitae res quaeque, ita quamque necessest
  39. dissimili constare figura principiorum;
  40. non quo multa parum simili sint praedita forma,
  41. sed quia non volgo paria omnibus omnia constant.
  42. semina cum porro distent, differre necessust
  43. intervalla vias conexus pondera plagas
  44. concursus motus; quae non animalia solum
  45. corpora seiungunt, sed terras ac mare totum
  46. secernunt caelumque a terris omne retentant.
  47. Nunc age dicta meo dulci quaesita labore
  48. percipe, ne forte haec albis ex alba rearis
  49. principiis esse, ante oculos quae candida cernis,
  50. aut ea quae nigrant nigro de semine nata;
  51. nive alium quemvis quae sunt inbuta colorem,
  52. propterea gerere hunc credas, quod materiai
  53. corpora consimili sint eius tincta colore;
  54. nullus enim color est omnino materiai
  55. corporibus, neque par rebus neque denique dispar.
  56. in quae corpora si nullus tibi forte videtur
  57. posse animi iniectus fieri, procul avius erras.
  58. nam cum caecigeni, solis qui lumina numquam
  59. dispexere, tamen cognoscant corpora tactu
  60. ex ineunte aevo nullo coniuncta colore,
  61. scire licet nostrae quoque menti corpora posse
  62. vorti in notitiam nullo circum lita fuco.
  63. denique nos ipsi caecis quaecumque tenebris
  64. tangimus, haud ullo sentimus tincta colore.
  65. Quod quoniam vinco fieri, nunc esse docebo.
  66. omnis enim color omnino mutatur in omnis;
  67. quod facere haud ullo debent primordia pacto;
  68. immutabile enim quiddam superare necessest,
  69. ne res ad nihilum redigantur funditus omnes;
  70. nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
  71. continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
  72. proinde colore cave contingas semina rerum,
  73. ne tibi res redeant ad nihilum funditus omnes.
  74. Praeterea si nulla coloris principiis est
  75. reddita natura et variis sunt praedita formis,
  76. e quibus omnigenus gignunt variantque colores,
  77. propterea magni quod refert, semina quaeque
  78. cum quibus et quali positura contineantur
  79. et quos inter se dent motus accipiantque,
  80. perfacile extemplo rationem reddere possis,
  81. cur ea quae nigro fuerint paulo ante colore,
  82. marmoreo fieri possint candore repente,
  83. ut mare, cum magni commorunt aequora venti,
  84. vertitur in canos candenti marmore fluctus;
  85. dicere enim possis, nigrum quod saepe videmus,
  86. materies ubi permixta est illius et ordo
  87. principiis mutatus et addita demptaque quaedam,
  88. continuo id fieri ut candens videatur et album.
  89. quod si caeruleis constarent aequora ponti
  90. seminibus, nullo possent albescere pacto;
  91. nam quo cumque modo perturbes caerula quae sint,
  92. numquam in marmoreum possunt migrare colorem.
  93. sin alio atque alio sunt semina tincta colore,
  94. quae maris efficiunt unum purumque nitorem,
  95. ut saepe ex aliis formis variisque figuris
  96. efficitur quiddam quadratum unaque figura,
  97. conveniebat, ut in quadrato cernimus esse
  98. dissimiles formas, ita cernere in aequore ponti
  99. aut alio in quovis uno puroque nitore
  100. dissimiles longe inter se variosque colores.
  101. praeterea nihil officiunt obstantque figurae
  102. dissimiles, quo quadratum minus omne sit extra;
  103. at varii rerum inpediunt prohibentque colores,
  104. quo minus esse uno possit res tota nitore.
  105. Tum porro quae ducit et inlicit ut tribuamus
  106. principiis rerum non numquam causa colores,
  107. occidit, ex albis quoniam non alba creantur,
  108. nec quae nigra cluent de nigris, sed variis ex.
  109. quippe etenim multo proclivius exorientur
  110. candida de nullo quam nigro nata colore
  111. aut alio quovis, qui contra pugnet et obstet.
  112. Praeterea quoniam nequeunt sine luce colores
  113. esse neque in lucem existunt primordia rerum,
  114. scire licet quam sint nullo velata colore;
  115. qualis enim caecis poterit color esse tenebris?
  116. lumine quin ipso mutatur propterea quod
  117. recta aut obliqua percussus luce refulget;
  118. pluma columbarum quo pacto in sole videtur,
  119. quae sita cervices circum collumque coronat;
  120. namque alias fit uti claro sit rubra pyropo,
  121. inter dum quodam sensu fit uti videatur
  122. inter caeruleum viridis miscere zmaragdos.
  123. caudaque pavonis, larga cum luce repleta est,
  124. consimili mutat ratione obversa colores;
  125. qui quoniam quodam gignuntur luminis ictu,
  126. scire licet, sine eo fieri non posse putandum est.
  127. Et quoniam plagae quoddam genus excipit in se
  128. pupula, cum sentire colorem dicitur album,
  129. atque aliud porro, nigrum cum et cetera sentit,
  130. nec refert ea quae tangas quo forte colore
  131. praedita sint, verum quali magis apta figura,
  132. scire licet nihil principiis opus esse colore,
  133. sed variis formis variantes edere tactus.
  134. Praeterea quoniam non certis certa figuris
  135. est natura coloris et omnia principiorum
  136. formamenta queunt in quovis esse nitore,
  137. cur ea quae constant ex illis non pariter sunt
  138. omnigenus perfusa coloribus in genere omni?
  139. conveniebat enim corvos quoque saepe volantis
  140. ex albis album pinnis iactare colorem
  141. et nigros fieri nigro de semine cycnos
  142. aut alio quovis uno varioque colore.
  143. Quin etiam quanto in partes res quaeque minutas
  144. distrahitur magis, hoc magis est ut cernere possis
  145. evanescere paulatim stinguique colorem;
  146. ut fit ubi in parvas partis discerpitur austrum:
  147. purpura poeniceusque color clarissimus multo,
  148. filatim cum distractum est, disperditur omnis;
  149. noscere ut hinc possis prius omnem efflare colorem
  150. particulas, quam discedant ad semina rerum.
  151. Postremo quoniam non omnia corpora vocem
  152. mittere concedis neque odorem, propterea fit
  153. ut non omnibus adtribuas sonitus et odores:
  154. sic oculis quoniam non omnia cernere quimus,
  155. scire licet quaedam tam constare orba colore
  156. quam sine odore ullo quaedam sonituque remota,
  157. nec minus haec animum cognoscere posse sagacem
  158. quam quae sunt aliis rebus privata notare.
  159. Sed ne forte putes solo spoliata colore
  160. corpora prima manere, etiam secreta teporis
  161. sunt ac frigoris omnino calidique vaporis,
  162. et sonitu sterila et suco ieiuna feruntur,
  163. nec iaciunt ullum proprium de corpore odorem.
  164. sicut amaracini blandum stactaeque liquorem
  165. et nardi florem, nectar qui naribus halat,
  166. cum facere instituas, cum primis quaerere par est,
  167. quod licet ac possis reperire, inolentis olivi
  168. naturam, nullam quae mittat naribus auram,
  169. quam minime ut possit mixtos in corpore odores
  170. concoctosque suo contractans perdere viro,
  171. propter eandem rem debent primordia rerum
  172. non adhibere suum gignundis rebus odorem
  173. nec sonitum, quoniam nihil ab se mittere possunt,
  174. nec simili ratione saporem denique quemquam
  175. nec frigus neque item calidum tepidumque vaporem,
  176. cetera, quae cum ita sunt tamen ut mortalia constent,
  177. molli lenta, fragosa putri, cava corpore raro,
  178. omnia sint a principiis seiuncta necessest,
  179. inmortalia si volumus subiungere rebus
  180. fundamenta, quibus nitatur summa salutis;
  181. ne tibi res redeant ad nihilum funditus omnes.
  182. Nunc ea quae sentire videmus cumque necessest
  183. ex insensilibus tamen omnia confiteare
  184. principiis constare. neque id manufesta refutant
  185. nec contra pugnant, in promptu cognita quae sunt,
  186. sed magis ipsa manu ducunt et credere cogunt
  187. ex insensilibus, quod dico, animalia gigni.
  188. quippe videre licet vivos existere vermes
  189. stercore de taetro, putorem cum sibi nacta est
  190. intempestivis ex imbribus umida tellus.
  191. Praeterea cunctas itidem res vertere sese.
  192. vertunt se fluvii in frondes et pabula laeta
  193. in pecudes, vertunt pecudes in corpora nostra
  194. naturam, et nostro de corpore saepe ferarum
  195. augescunt vires et corpora pennipotentum.
  196. ergo omnes natura cibos in corpora viva
  197. vertit et hinc sensus animantum procreat omnes,
  198. non alia longe ratione atque arida ligna
  199. explicat in flammas et in ignis omnia versat.
  200. iamne vides igitur magni primordia rerum
  201. referre in quali sint ordine quaeque locata
  202. et commixta quibus dent motus accipiantque?
  203. Tum porro, quid id est, animum quod percutit, ipsum,
  204. quod movet et varios sensus expromere cogit,
  205. ex insensilibus ne credas sensile gigni?
  206. ni mirum lapides et ligna et terra quod una
  207. mixta tamen nequeunt vitalem reddere sensum.
  208. illud in his igitur rebus meminisse decebit,
  209. non ex omnibus omnino, quaecumque creant res
  210. sensilia, extemplo me gigni dicere sensus,
  211. sed magni referre ea primum quantula constent,
  212. sensile quae faciunt, et qua sint praedita forma,
  213. motibus ordinibus posituris denique quae sint.
  214. quarum nil rerum in lignis glaebisque videmus;
  215. et tamen haec, cum sunt quasi putrefacta per imbres,
  216. vermiculos pariunt, quia corpora materiai
  217. antiquis ex ordinibus permota nova re
  218. conciliantur ita ut debent animalia gigni.
  219. Deinde ex sensilibus qui sensile posse creari
  220. constituunt, porro ex aliis sentire sueti
  221. * * *
  222. mollia cum faciunt; nam sensus iungitur omnis
  223. visceribus nervis venis, quae cumque videmus
  224. mollia mortali consistere corpore creta.
  225. sed tamen esto iam posse haec aeterna manere;
  226. nempe tamen debent aut sensum partis habere
  227. aut similis totis animalibus esse putari.
  228. at nequeant per se partes sentire necesse est:
  229. namque animus sensus membrorum respuit omnis,
  230. nec manus a nobis potis est secreta neque ulla
  231. corporis omnino sensum pars sola tenere.
  232. linquitur ut totis animantibus adsimulentur,
  233. vitali ut possint consentire undique sensu.
  234. qui poterunt igitur rerum primordia dici