De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. convestire sua perfundens omnia luce,
  2. omnibus in promptu manifestumque esse videmus.
  3. at vapor is, quem sol mittit, lumenque serenum
  4. non per inane meat vacuum; quo tardius ire
  5. cogitur, aerias quasi dum diverberat undas;
  6. nec singillatim corpuscula quaeque vaporis
  7. sed complexa meant inter se conque globata;
  8. qua propter simul inter se retrahuntur et extra
  9. officiuntur, uti cogantur tardius ire.
  10. at quae sunt solida primordia simplicitate,
  11. cum per inane meant vacuum nec res remoratur
  12. ulla foris atque ipsa suis e partibus unum,
  13. unum, in quem coepere, locum conixa feruntur,
  14. debent ni mirum praecellere mobilitate
  15. et multo citius ferri quam lumina solis
  16. multiplexque loci spatium transcurrere eodem
  17. tempore quo solis pervolgant fulgura caelum.
  18. * * *
  19. nec persectari primordia singula quaeque,
  20. ut videant qua quicque geratur cum ratione.
  21. At quidam contra haec, ignari materiai,
  22. naturam non posse deum sine numine reddunt
  23. tanto opere humanis rationibus atmoderate
  24. tempora mutare annorum frugesque creare
  25. et iam cetera, mortalis quae suadet adire
  26. ipsaque deducit dux vitae dia voluptas
  27. et res per Veneris blanditur saecla propagent,
  28. ne genus occidat humanum. quorum omnia causa
  29. constituisse deos cum fingunt, omnibus rebus
  30. magno opere a vera lapsi ratione videntur.
  31. nam quamvis rerum ignorem primordia quae sint,
  32. hoc tamen ex ipsis caeli rationibus ausim
  33. confirmare aliisque ex rebus reddere multis,
  34. nequaquam nobis divinitus esse creatam
  35. naturam mundi: tanta stat praedita culpa.
  36. quae tibi posterius, Memmi, faciemus aperta;
  37. nunc id quod super est de motibus expediemus.
  38. Nunc locus est, ut opinor, in his illud quoque rebus
  39. confirmare tibi, nullam rem posse sua vi
  40. corpoream sursum ferri sursumque meare.
  41. ne tibi dent in eo flammarum corpora frudem;
  42. sursus enim versus gignuntur et augmina sumunt
  43. et sursum nitidae fruges arbustaque crescunt,
  44. pondera, quantum in se est, cum deorsum cuncta ferantur.
  45. nec cum subsiliunt ignes ad tecta domorum
  46. et celeri flamma degustant tigna trabesque,
  47. sponte sua facere id sine vi subiecta putandum est.
  48. quod genus e nostro com missus corpore sanguis
  49. emicat exultans alte spargitque cruorem.
  50. nonne vides etiam quanta vi tigna trabesque
  51. respuat umor aquae? nam quo magis ursimus altum
  52. derecta et magna vi multi pressimus aegre,
  53. tam cupide sursum removet magis atque remittit,
  54. plus ut parte foras emergant exiliantque.
  55. nec tamen haec, quantum est in se, dubitamus, opinor,