De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. o miseras hominum mentes, o pectora caeca!
  2. qualibus in tenebris vitae quantisque periclis
  3. degitur hoc aevi quod cumquest! nonne videre
  4. nihil aliud sibi naturam latrare, nisi ut qui
  5. corpore seiunctus dolor absit, mente fruatur
  6. iucundo sensu cura semota metuque?
  7. ergo corpoream ad naturam pauca videmus
  8. esse opus omnino: quae demant cumque dolorem,
  9. delicias quoque uti multas substernere possint
  10. gratius inter dum, neque natura ipsa requirit,
  11. si non aurea sunt iuvenum simulacra per aedes
  12. lampadas igniferas manibus retinentia dextris,
  13. lumina nocturnis epulis ut suppeditentur,
  14. nec domus argento fulget auroque renidet
  15. nec citharae reboant laqueata aurataque templa,
  16. cum tamen inter se prostrati in gramine molli
  17. propter aquae rivum sub ramis arboris altae
  18. non magnis opibus iucunde corpora curant,
  19. praesertim cum tempestas adridet et anni
  20. tempora conspergunt viridantis floribus herbas.
  21. nec calidae citius decedunt corpore febres,
  22. textilibus si in picturis ostroque rubenti
  23. iacteris, quam si in plebeia veste cubandum est.
  24. quapropter quoniam nihil nostro in corpore gazae
  25. proficiunt neque nobilitas nec gloria regni,
  26. quod super est, animo quoque nil prodesse putandum;
  27. si non forte tuas legiones per loca campi
  28. fervere cum videas belli simulacra cientis,
  29. subsidiis magnis et opum vi constabilitas,