De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nam tibi vehementer nova res molitur ad auris
  2. accedere et nova se species ostendere rerum.
  3. sed neque tam facilis res ulla est, quin ea primum
  4. difficilis magis ad credendum constet, itemque
  5. nil adeo magnum neque tam mirabile quicquam,
  6. quod non paulatim minuant mirarier omnes,
  7. principio caeli clarum purumque colorem
  8. quaeque in se cohibet, palantia sidera passim,
  9. lunamque et solis praeclara luce nitorem;
  10. omnia quae nunc si primum mortalibus essent
  11. ex improviso si sint obiecta repente,
  12. quid magis his rebus poterat mirabile dici,
  13. aut minus ante quod auderent fore credere gentes?
  14. nil, ut opinor; ita haec species miranda fuisset.
  15. quam tibi iam nemo fessus satiate videndi,
  16. suspicere in caeli dignatur lucida templa.
  17. desine qua propter novitate exterritus ipsa
  18. expuere ex animo rationem, sed magis acri
  19. iudicio perpende, et si tibi vera videntur,
  20. dede manus, aut, si falsum est, accingere contra.
  21. quaerit enim rationem animus, cum summa loci sit
  22. infinita foris haec extra moenia mundi,
  23. quid sit ibi porro, quo prospicere usque velit mens
  24. atque animi iactus liber quo pervolet ipse.
  25. Principio nobis in cunctas undique partis