De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti
  2. carmine Pierio rationem exponere nostram
  3. et quasi musaeo dulci contingere melle,
  4. si tibi forte animum tali ratione tenere
  5. versibus in nostris possem, dum perspicis omnem
  6. naturam rerum, qua constet compta figura.
  7. Sed quoniam docui solidissima materiai
  8. corpora perpetuo volitare invicta per aevom,
  9. nunc age, summai quaedam sit finis eorum
  10. necne sit, evolvamus; item quod inane repertumst
  11. seu locus ac spatium, res in quo quaeque gerantur,
  12. pervideamus utrum finitum funditus omne
  13. constet an immensum pateat vasteque profundum.
  14. Omne quod est igitur nulla regione viarum
  15. finitumst; namque extremum debebat habere.
  16. extremum porro nullius posse videtur
  17. esse, nisi ultra sit quod finiat, ut videatur
  18. quo non longius haec sensus natura sequatur.
  19. nunc extra summam quoniam nihil esse fatendum,
  20. non habet extremum, caret ergo fine modoque.
  21. nec refert quibus adsistas regionibus eius;
  22. usque adeo, quem quisque locum possedit, in omnis
  23. tantundem partis infinitum omne relinquit.
  24. Praeterea si iam finitum constituatur
  25. omne quod est spatium, si quis procurrat ad oras