De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et simul incussit suavem mi in pectus amorem
  2. Musarum, quo nunc instinctus mente vigenti
  3. avia Pieridum peragro loca nullius ante
  4. trita solo. iuvat integros accedere fontis
  5. atque haurire iuvatque novos decerpere flores
  6. insignemque meo capiti petere inde coronam,
  7. unde prius nulli velarint tempora Musae;
  8. primum quod magnis doceo de rebus et artis
  9. religionum animum nodis exsolvere pergo,
  10. deinde quod obscura de re tam lucida pango
  11. carmina musaeo contingens cuncta lepore.
  12. id quoque enim non ab nulla ratione videtur;
  13. sed vel uti pueris absinthia taetra medentes
  14. cum dare conantur, prius oras pocula circum
  15. contingunt mellis dulci flavoque liquore,
  16. ut puerorum aetas inprovida ludificetur
  17. labrorum tenus, interea perpotet amarum
  18. absinthi laticem deceptaque non capiatur,
  19. sed potius tali facto recreata valescat,
  20. sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videtur
  21. tristior esse quibus non est tractata, retroque
  22. volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti
  23. carmine Pierio rationem exponere nostram
  24. et quasi musaeo dulci contingere melle,
  25. si tibi forte animum tali ratione tenere
  26. versibus in nostris possem, dum perspicis omnem
  27. naturam rerum, qua constet compta figura.
  28. Sed quoniam docui solidissima materiai
  29. corpora perpetuo volitare invicta per aevom,
  30. nunc age, summai quaedam sit finis eorum
  31. necne sit, evolvamus; item quod inane repertumst
  32. seu locus ac spatium, res in quo quaeque gerantur,
  33. pervideamus utrum finitum funditus omne
  34. constet an immensum pateat vasteque profundum.
  35. Omne quod est igitur nulla regione viarum
  36. finitumst; namque extremum debebat habere.
  37. extremum porro nullius posse videtur
  38. esse, nisi ultra sit quod finiat, ut videatur
  39. quo non longius haec sensus natura sequatur.
  40. nunc extra summam quoniam nihil esse fatendum,
  41. non habet extremum, caret ergo fine modoque.
  42. nec refert quibus adsistas regionibus eius;